Wędrówki piesze w Kymenlaakso – 7 przeżyć na łonie natury wśród jezior, lasów i klifów

Dolina Kymmene, czyli Kymenlaakso po fińsku, to krajobraz, w którym rzeka Kymmene spotyka się z lasami, jeziorami i wybrzeżem Zatoki Fińskiej. Znajdują się tu zarówno łatwo dostępne szlaki przyrodnicze, jak i teren wymagający lepszej równowagi, mapy i przyzwyczajenia się do skał.

To czwarty artykuł z serii HikingStore o krajobrazach Finlandii, po Wyspach Alandzkich ,Uusimaa i południowo-zachodniej Finlandii .

Poniższy wybór nie stanowi listy najczęściej fotografowanych miejsc. Skupiamy się na tym, jak w rzeczywistości można podziwiać przyrodę pieszo, jaki sprzęt jest potrzebny i co warto sprawdzić przed wyruszeniem.

1. Rezerwat Przyrody Kammarmäki i Saaramaa – las, skały i małe jeziora

Szlak turystyczny Kammarmäki znajduje się blisko granicy między Kouvolą a Fredrikshamn. Trasa o długości około 4,6 kilometra przebiega częściowo przez rezerwat przyrody Saaramaa, mijając las, pola głazów oraz jeziora Vuorilampi i Sammakkolampi.

To nie jest idealnie gładki szlak przyrodniczy. Nawierzchnia jest miejscami kamienista, a na niektórych bardziej stromych odcinkach znajdują się liny. Mokre korzenie, mech i kamienie stają się śliskie po deszczu. Spodziewaj się wymagającej, krótkiej wędrówki, a nie spaceru w cienkich, letnich butach.

Grupą docelową są turyści, którzy chcą w pełni cieszyć się leśnymi przygodami bez konieczności planowania całego dnia. Dzieci z doświadczeniem terenowym mogą cieszyć się szlakiem, ale małe dzieci i psy wymagają dodatkowej opieki na stromych zboczach.

Najłatwiej dotrzeć tam samochodem. Ostatnia droga może być wąska i żwirowa. Przed wyruszeniem sprawdź aktualne informacje gminy o stanie szlaków, warunkach drogowych i dostępności dróg. Kammarmäki jest najlepsze od późnej wiosny do jesieni, ale śnieg i lód znacząco wpływają na poziom trudności.

2. Väliväylä – podążaj za wodą, ale nie nazywaj tego szlakiem turystycznym

Väliväylä to 113-kilometrowy szlak wodny z Kivijärvi w Południowej Karelii, biegnący przez dolinę Kymmene w kierunku Kouvola i rzeki Kymmene. Jest to przede wszystkim szlak kajakowy i wędkarski, a nie ciągły, oznakowany szlak pieszy.

To wciąż czyni ten obszar atrakcyjnym dla turystów pieszych. Na przykład w Kyykoski, Sulunkoski i Taikinakoski znajdują się miejsca odpoczynku, mosty i krótsze ścieżki wzdłuż wody. Pomiędzy Kyykoski i Taikinakoski istnieje nieoznakowana trasa, według aktualnego opisu Väliväylä w mieście Kouvola .

Znajdziesz tu bystrza, spokojne zbiorniki wodne i lasy iglaste. Nawierzchnia jest zróżnicowana: droga, ścieżka, plaża i nierówny teren leśny. To miejsce najlepiej nadaje się dla tych, którzy chcą połączyć krótszy spacer z odpoczynkiem nad wodą, a nie dla tych, którzy szukają wyraźnie oznakowanych długich szlaków.

Do Kyykoski można dotrzeć pieszo z parkingu Sulunkoski. Według władz miejskich, szlak najpierw prowadzi do małego mostu, a następnie do miejsca odpoczynku w Kyykoski. Droga nie jest utrzymywana w warunkach zimowych, dlatego przed wyjazdem należy sprawdzić stan dróg.

Na obszarach wypoczynkowych może być dostępne miejsce na ognisko, wiata, toaleta i drewno opałowe, ale usługi różnią się w zależności od miejsca. Palenie nie jest zabronione. Połów ryb jest regulowany, a niektóre wody wymagają specjalnych zezwoleń.

3. Park Narodowy Valkmusa – rozciągający się na obszarze żyjących torfowisk

Park Narodowy Valkmusa w Pyttis ukazuje inną stronę Kymenlaakso. Wędrówka nie jest tu ukierunkowana na różnice wysokości, ale na wodę, źródła i wrażliwe torfowiska.

W parku narodowym znajdują się dwa oznakowane szlaki. Zachodnia pętla kładki w Simonsaari prowadzi przez bagna i do wieży obserwacyjnej dla ptaków. Nawierzchnia jest łatwa do pokonania, ale kładki mogą stać się śliskie od deszczu, mrozu i śniegu. Zimą nie są one konserwowane.

Valkmusa to idealne miejsce dla rodzin i miłośników pieszych wędrówek, którzy chcą podziwiać ptaki, otwarte bagna i małe stawy bez konieczności długiej i technicznie trudnej jednodniowej wędrówki. Zabierzcie lornetkę, lunch w pudełku i buty z dobrą przyczepnością. Komary mogą stanowić problem w cieplejszych porach roku, szczególnie w pobliżu zbiorników wodnych i niskiej roślinności.

Zawsze podążaj za znakami i wyznaczonymi szlakami. Torfowisko jest wrażliwe, a wiosenna populacja ptaków może być tymczasowo ograniczona. Aktualna strona Luontoon.fi zawiera również zasady dotyczące ognisk, biwakowania, psów i odpadów. Nie ma koszy na śmieci, więc rozpakuj wszystko.

Wiosna to świetna pora na obserwację ptaków. Jesień przynosi kolory i żurawinę. Zimą okolica nadaje się do jazdy na nartach lub wędrówek na rakietach śnieżnych, ale wtedy trzeba samemu ocenić lód, głębokość śniegu i nośność.

4. Ulko-Tammio – wędrówka po wyspie, gdzie logistyka stanowi połowę wycieczki

Ulko-Tammio w Parku Narodowym Wschodniej Zatoki Fińskiej oferuje nadmorskie doświadczenie, które różni się od lasów na kontynencie. Oficjalny szlak przyrodniczy Ulko-Tammio ma długość 2,8 km i zajmuje od jednej do dwóch godzin.

Szlak prowadzi przez nagie klify i las. Opowiada zarówno o przyrodzie wyspy, jak i jej historii wojskowej. Po drodze znajdują się odrestaurowane armaty z czasów II wojny światowej. Klify są piękne, ale po zmoczeniu stają się śliskie. Dlatego buty z twardą podeszwą i dobrą przyczepnością są ważniejsze niż niska waga.

Należy zaplanować transport łodzią. Na wyspę można dostać się prywatną łodzią lub kajakiem, a latem mogą być dostępne rejsy łodzią, które można zarezerwować lub zaplanować. Zawsze należy osobno sprawdzić aktualny ruch. Pogoda przybrzeżna może uniemożliwić powrót łodzi, a spokojna pogoda w momencie wypłynięcia nie gwarantuje spokojnego morza w dalszej części dnia.

Na szlaku znajdują się toalety suche, miejsce na ognisko i miejsce do biwakowania w wyznaczonych miejscach, ale nie ma punktów poboru wody ani koszy na śmieci. Należy zabrać własną wodę, lunch i worek na śmieci. Należy przestrzegać zasad parku narodowego dotyczących lądowania, ochrony ptaków i ograniczeń wojskowych. Nie wszystkie wyspy są dostępne przez cały rok.

5. Rezerwat Przyrody Langinkoski – las łęgowy w pobliżu Kotki

Langinkoski to łatwo dostępny cel podróży nad rzeką Kymmene w Kotce. Rezerwat przyrody łączy w sobie rwącą wodę, liściasty las nadrzeczny i krótsze ścieżki spacerowe wokół historycznej wioski rybackiej.

To dobry wybór, gdy grupa ma różne umiejętności lub gdy chcesz wybrać się na krótki spacer pośród natury, nie opuszczając obszaru miejskiego. Ścieżki są przeważnie łatwe, ale nadmorskie klify mogą być bardzo śliskie. Unikaj stromych krawędzi i bystrzy.

Regulamin rezerwatu przyrody stanowi, że odwiedzający powinni korzystać z wyznaczonych szlaków, aby ograniczyć zużycie. Na terenie rezerwatu obowiązuje zakaz biwakowania i rozpalania ognisk. Psy nie mogą biegać luzem.

Langinkoski to również obszar wędkarski z regulacjami. Wędkarstwo muchowe wymaga zezwolenia, liczba wędkarzy jest ograniczona, a dla łososia i troci wędrownej obowiązują specjalne zasady. Przed połączeniem wędrówek pieszych z wędkowaniem należy sprawdzić ograniczenia połowowe .

6. Kirkkojärvi i Lupinlahti w Fredrikshamn – jaśniejsza przyroda przybrzeżna

W Haminie znajduje się kilka mniejszych miejsc przyrodniczych, które można zwiedzać przez pół dnia. Szlak przyrodniczy Kirkkojärvi rozpoczyna się w pobliżu centrum miasta i stanowi przystępne wprowadzenie do lasu, wody i ptactwa.

W pobliżu znajduje się również Lupinlahti, zatoka pełna ptaków z wieżą obserwacyjną. To przede wszystkim miejsce do obserwacji ptaków, a nie długi, dziki szlak. Dlatego miejsce to jest szczególnie odpowiednie dla rodzin, fotografów i piechurów, którzy chcą wybrać się na krótszą wycieczkę z jasno określonym celem.

Teren jest generalnie łatwiejszy niż w Kammarmäki i Repovesi, ale ścieżki w pobliżu wody mogą być miękkie i śliskie. Latem zabierz ze sobą lornetkę, kurtkę przeciwdeszczową i środek odstraszający komary. Kleszcze są powszechne w południowej Finlandii; po wędrówce sprawdź swoją skórę i ubranie.

Przed wyjazdem sprawdź aktualne informacje gminy dotyczące map, ewentualnych blokad dróg i ochrony ptaków. Ptaki są najbardziej aktywne wiosną i wczesnym latem, ale to również czas największej wrażliwości na zakłócenia.

7. Repovesi – wybierz mniejszą pętlę i szanuj teren

Park Narodowy Repovesi położony jest w dolinie Kymmene i jest najpopularniejszym terenem turystycznym w regionie. Można tu wymienić Ketunlenkki i most wiszący w Lapinsalmi, ale park jest większy, niż widać na większości zdjęć.

Na krótszą i bardziej konkretną trasę można wybrać Korpinkierros , około 4,5 kilometra wokół Olhavanlampi. Na dłuższą trasę, Koppelon kierros to opcja w okolicach Tervajärvi, około ośmiu kilometrów.

Oba szlaki prowadzą po pagórkowatym i skalistym terenie z korzeniami, skałami i różnicami wysokości. Są odpowiednie dla turystów o przeciętnej kondycji i stabilnych butach, ale nie dla tych, którzy chcą szybko chodzić po równym terenie. Użyj kijków, jeśli kolana lub równowaga wymagają odciążenia.

Repovesi wymaga więcej planowania, niż sugeruje długość szlaku. Sprawdź informacje o wodzie, miejscach odpoczynku, miejscach na ognisko i aktualnych informacjach o szlaku na Luontoon.fi . Miej mapę i GPS offline. Zasięg sieci komórkowej nie jest strategią planowania.

Sprzęt do zróżnicowanego terenu Kymenlaakso

Zacznijmy od tego, co wpływa na bezpieczeństwo i odzyskiwanie:

1. Buty z przyczepnością. Buty lub buty trekkingowe z podeszwą na mokre skały i korzenie są ważniejsze niż kilka zaoszczędzonych gramów.
2. Ochrona przed deszczem i wiatrem. Jeziora i wybrzeże mogą szybko zmieniać pogodę.
3. Mapa i GPS offline. Szczególnie ważne na nieoznakowanych trasach na Väliväylä i podczas rejsów statkiem.
4. Woda i lunch w pudełku. Nie zakładaj, że w naturalnych miejscach wypoczynkowych są punkty z wodą.
5. Ochrona przed owadami i kleszczami. Środek odstraszający komary, zakrywanie odzieży i kontrola po podróży to proste środki ostrożności.
6. Słupy. Zapewniają dodatkowe wsparcie na śliskich klifach Kammarmäki, Repovesis i na wybrzeżu.

Podczas noclegów obowiązuje ta sama zasada, co podczas dłuższych wypraw górskich: dobierz zestaw do spania w oparciu o aktualną temperaturę, wiatr i podłoże, a nie tylko wagę. Cienka karimata może powodować wychłodzenie podłoża i słabą regenerację, nawet gdy śpiwór jest wystarczająco ciepły. Punktem wyjścia są namioty , plecaki , karimaty i śpiwory w HikingStore. Aby poznać wartość CUIN puchu, jego wagę i różnice między różnymi rodzajami puchu, przeczytaj nasz poradnik dotyczący puchu ptasiego w śpiworach .