Wędrówki piesze w Buskerud – 7 górskich wycieczek i długodystansowych szlaków z lasu do wysokich gór

Buskerud rozciąga się od lasów wokół Drammen i Kongsbergu do Hallingskarvet i płaskowyżu Hardangervidda. Oznacza to, że wędrówka tutaj może być łatwą wędrówką oznakowaną leśną ścieżką, wielodniową trasą między schroniskami DNT lub wymagającą wspinaczką na szczyt po skałach i polach śnieżnych.

Najwyższym punktem w hrabstwie jest Folarskardnuten w Hallingskarvet , w gminie Hol. Wysokość zazwyczaj podaje się jako 1933 metry nad poziomem morza , podczas gdy dokładniejsze pomiary wskazują na około 1932 metry . Szczyt jest poważnym celem wysokogórskim, a nie zwykłym punktem widokowym.

Zaplanuj trasę na przyszłość. Bagna, wąwozy, brody, skaliste rumowiska skalne, śliskie skały i szybko zmieniająca się pogoda wpływają zarówno na czas, jak i na sprzęt. Zawsze sprawdzaj aktualne informacje na UT.no i DNT przed wyruszeniem.

1. Wokół Hallingskarvet – około 100 kilometrów przez wysokie góry

Trasa: Geilo–Haugastøl–Krækkja–Finse–Geiteryggen–Raggsteindalen–Geilo
Długość: około 100 kilometrów
Teren: wysokie góry, skały, żwir, bagna i pola śnieżne
Stopień trudności: wymagający
Odpowiedni sezon: zazwyczaj od późnego lata do wczesnej jesieni, w zależności od warunków śniegowych

Hallingskarvet rundt to kilkudniowa trasa rozpoczynająca się i kończąca w Geilo. Przechodzi zarówno przez otwarte płaskowyże wysokogórskie, jak i bardziej wymagające technicznie odcinki wokół Hallingskarvet. Trasa przebiega przez Haugastøl, Krækkja, Finse, Geiteryggen i Raggsteindalen.

Wymaga to starannego planowania etapów. Domki nie są równomiernie rozmieszczone, a odcinek między Geiteryggen a Raggsteindalen jest długi i brakuje w nim domków DNT . Tam trzeba zaplanować nocleg pod namiotem, zabrać ze sobą jedzenie, paliwo i zapasy bezpieczeństwa.

Fragmenty trasy biegną poza Buskerud, przez granicę hrabstwa w kierunku Vestland i przez obszary powiązane z innymi norweskimi prowincjami. Dlatego warto sprawdzić całą trasę, a nie tylko odcinek Buskerud. Sprawdź również godziny otwarcia schronisk, wymagania dotyczące rezerwacji i aktualny status w przeglądzie schronisk DNT .

Różnice wysokości różnią się między etapami, ale to ogólne obciążenie jest najbardziej odczuwalne. Teren może być powolny, nawet jeśli mapa pokazuje stosunkowo niewiele metrów przewyższenia. Spodziewaj się dłuższych dni niż na dobrze przygotowanym szlaku.

Na trasę namiotową potrzebujesz namiotu wiatroodpornego, który można rozbić na nierównym terenie. Lekki namiot turystyczny będzie właściwym wyborem tylko wtedy, gdy wytrzyma wiatr, deszcz i wielokrotne rozkładanie. Równie ważny jest materac z odpowiednią izolacją. Zimna ziemia może zniweczyć regenerację, nawet gdy śpiwór jest ciepły.

2. Folarskardnuten – najwyższy punkt Buskerud

Punkt wyjścia: Hallingskarvet, często od strony Geilo, Finse lub Raggsteindalen w zależności od trasy
Wysokość: około 1932–1933 metrów nad poziomem morza
Teren: kamienie, głazy, strome odcinki i możliwy śnieg
Stopień trudności: bardzo wymagający
Poziom doświadczenia: doświadczeni piechurzy górscy z dobrymi umiejętnościami orientacji w terenie

Folarskardnuten to cel dla tych, którzy już oswoili się z terenem wysokogórskim. Nie ma jednej, prostej, standardowej drogi, która czyniłaby szczyt dostępnym dla każdego. Trasa i poziom trudności zależą od punktu startowego, warunków śniegowych i ilości głazów.

Zdobycie szczytu wymaga czegoś więcej niż tylko kondycji. Trzeba umieć ocenić pogodę, odczytać ukształtowanie terenu i zawrócić, gdy widoczność się pogorszy. Wspinaczka po skałach jest powolna i męcząca, zwłaszcza z ciężkim plecakiem. Śliskie skały i pola śnieżne również mogą utrudnić dotarcie do celu.

Zaplanuj podróż jako całodniową lub jako część wielodniowej trasy. Przeanalizuj poziomice, zidentyfikuj drogi ucieczki i zostaw mapę drogową. Mapa, kompas i mapa offline w telefonie powinny się wzajemnie uzupełniać. GPS jest pomocą, a nie substytutem orientacji.

3. Trójkąt na Hardangervidda – 72,5 km pomiędzy kabinami DNT

Trasa: Solheimstulen–Mårbu–Rauhelleren–Solheimstulen
Długość: około 72,5 km
Czas: cztery dni
Całkowite przewyższenie: około 1048 metrów w pionie według opisu trasy DNT
Stopień trudności: wymagający
Odpowiedni sezon: zazwyczaj lipiec–wrzesień na wędrówki piesze

Triangle to przejrzysta trasa DNT na Hardangerviddzie. Typowy plan obejmuje około 19 kilometrów między Solheimstulen a Mårbu , około 21 kilometrów między Mårbu a Rauhelleren oraz dłuższą trasę powrotną o długości około 32 kilometrów , którą należy rozłożyć zgodnie z aktualnym planem tras i kabin.

Solheimstulen, Mårbu i Rauhelleren to znane schroniska DNT, ale obsługa, godziny otwarcia i zasady rezerwacji mogą się różnić. Sprawdź aktualny opis wycieczki na stronie DNT dla Trekanten na płaskowyżu Hardangervidda .

Z daleka Hardangervidda może wydawać się łatwa do przejścia. To jednak mylące. Zmiany pogody, mgła, bagna, skaliste odcinki i inne czynniki mogą znacznie spowolnić długi etap. Woda jest często dostępna, ale nadal trzeba mieć zapas na suche odcinki i sprawdzać poziom wody na mapie.

Korzystaj z mapy i kompasu, nawet jeśli szlak jest oznaczony. Śledź czas, pogodę i pozostały dystans. Jeśli długi dzień zaczyna wymykać się spod kontroli, skróć go lub zawróć, zanim zniknie margines.

4. Rallarvegen – historyczna trasa rowerowa, którą można również przejść pieszo

Trasa: Haugastøl – Finse – Hallingskeid – Flåm
Teren: droga szutrowa, góry i strome zbocza
Trudność: średnia do wymagającej, np. piesze wędrówki
Odpowiednia pora roku: lato, gdy droga jest bezśnieżna

Rallarvegen to przede wszystkim trasa rowerowa wzdłuż linii kolejowej Bergen. Można ją również przemierzyć pieszo, ale ważne jest, aby zaplanować trasę z uwzględnieniem jej charakteru. Żwirowa droga ułatwia nawigację niż na szlakach wysokogórskich, ale trasa jest długa, a logistyka transportowa wpływa na jej układ.

Praktyczną wędrówkę można podzielić na Haugastøl–Finse , Finse–Hallingskeid , a następnie w kierunku Flåm. Wysokość jest największa w okolicach Haugastøl i Finse, a następnie droga opada w kierunku krajobrazu fiordów. Nawierzchnia jest stosunkowo równa, ale nie zawsze przyjemna dla stóp po długim dniu.

Pociągi to naturalne rozwiązanie transportu na trasie start–meta, ale prosimy o samodzielne sprawdzenie aktualnych połączeń kolejowych, przepisów dotyczących jazdy na rowerze oraz wszelkich ograniczeń sezonowych. Nie wprowadzaj planu podróży, dopóki nie sprawdzisz go na dzień, w którym podróżujesz.

Śnieg może utrzymywać się do późna w sezonie. Sprawdź warunki drogowe, ryzyko lawinowe, pogodę i czy odcinki trasy są szczególnie obciążone ruchem rowerowym.

5. Hallingskeidvegen – historyczna wędrówka z Osy do Hallingskeid

Trasa: Osa–Hallingskeid
Teren: doliny, zbocza gór, wysokie góry i szlaki historyczne
Stopień trudności: wymagająca, kilkudniowa wędrówka
Odpowiednia pora roku: bezśnieżne lato i wczesna jesień

Droga Hallingskeid to historyczny szlak pieszy z Osy do Hallingskeid. Łączy on niziny i tereny nad fiordami z terenami wysokogórskimi, dlatego wymaga precyzyjnego planu uwzględniającego różnice wysokości i pogodę.

Nie ma jednego podziału etapów, który pasowałby do wszystkich grup. Planuj na podstawie mapy i aktualnych informacji o szlaku. Spodziewaj się długiego podejścia z Osy w kierunku wyższego terenu, z różnorodną nawierzchnią: ścieżka, mokre odcinki, skały i ewentualnie śnieg.

Trasa jest odpowiednia dla turystów przyzwyczajonych do dłuższych dni i potrafiących zmienić orientację w czasie mgły. Przed wyruszeniem sprawdź mosty, możliwości brodzenia, oznakowanie szlaku, status ewentualnych domków oraz transport z Osa i Hallingskeid.

6. Reedbed Trekanten – las, jeziora i dzicz

Trasa: Storekrakkoia – Fønhuskoia – Vassfarkoia
Teren: las, bagna, brzegi jezior i niskie góry
Stopień trudności: średni do wymagającego w zależności od etapu
Odpowiedni sezon: od lata do wczesnej jesieni

Vassfaret ma zupełnie inny charakter niż Hardangervidda. Tutaj wędruje się przez las i dzikie tereny z bagnami, korzeniami, miękkim podłożem i bardziej osłoniętymi dolinami. Trójkąt między Storekrakkoia, Fønhuskoia i Vassfarkoia oferuje naturalną, wielodniową wędrówkę z noclegami w domkach.

Obszar obejmuje zarówno Buskerud, jak i Innlandet. Dlatego sprawdź, która część trasy jest obecnie otwarta i które schroniska są otwarte. Schroniska są w większości bezobsługowe i wymagają samowystarczalności w zakresie żywności i sprzętu.

Różnice wysokości są mniejsze niż na płaskowyżu Hardangervidda, ale bagna i podmokłe tereny leśne mogą spowolnić tempo. Mosty bywają śliskie, a małe strumienie mogą wymagać objazdów lub brodzenia po deszczu.

7. Skrim – oznakowane szlaki w pobliżu Kongsberg

Bramki: Skrimtoppen, Styggemann i Høgstøle
Teren: las, las górski, wychodnie skalne i otwarte wzniesienia
Stopień trudności: łatwy do wymagającego w zależności od wariantu
Odpowiedni sezon: od wiosny do jesieni, przy sprawdzonych warunkach śniegowych

Skrim leży między Kongsbergiem a Vestfoldem i stanowi dobrą opcję, jeśli chcesz trenować do dłuższych wypraw wysokogórskich bez rozpoczynania podróży na Hardangerviddę. Oznakowane szlaki letnie prowadzą przez lasy i bardziej otwarte tereny górskie. Skrimtoppen, Styggemann i Høgstøle można połączyć w jednodniowe wycieczki lub dłuższe wyprawy z noclegiem w domkach.

W okolicy znajdują się domki turystyczne Kongsberg og Omegns Turistforening i DNT Tønsberg og Omegn. Przed rozpoczęciem sprawdź aktualny status, klucz lub system rezerwacji oraz odpowiedni parking. Długość etapu różni się w zależności od rundy, dlatego zamiast standardowych pomiarów, skorzystaj z aktualnej mapy.

Skrim to również dobre miejsce do ćwiczenia pakowania, nawigacji i prognozowania pogody. Powierzchnia jest często bardziej dostępna niż w Hallingskarvet, ale śliskie skały, korzenie i deszcz wciąż stanowią przeszkodę.

Blefjell i Norefjell – dwa kolejne obszary do zaplanowania

Blefjell oferuje bardziej otwarty teren górski i oznakowane szlaki z domkami letniskowymi, takimi jak Eriksbu, Sigridsbu i Sveinsbu . Norefjell oferuje większe różnice wysokości i bardziej górskie wrażenia, na przykład w Høgevarde i Toveseter . Tereny te są częściowo zarządzane przez DNT Drammen og Omegn, a częściowo przez lokalne stowarzyszenia turystyczne.

Typy kabin różnią się: kabiny z obsługą, samoobsługowe i bezobsługowe. Przed odlotem zawsze sprawdź informacje o kabinach DNT .

Sprzęt dla zróżnicowanego terenu Buskerud

Na wielodniowe wędrówki musisz zacząć od najpotrzebniejszych rzeczy: plecaka, namiotu, karimaty i zestawu do spania. Zapoznaj się z ofertą plecaków , namiotów , karimat i śpiworów w HikingStore.

W wysokich górach potrzebny jest namiot stabilny na wietrze. Karimata musi izolować od zimnego podłoża; cienka karimata może powodować wychłodzenie podłoża i utrudnić regenerację. Śpiwór lub kołdrę należy dobierać na podstawie przewidywanej temperatury w nocy, a nie tego, jak ciepło jest w momencie wyjścia.

Aby uzyskać informacje techniczne na temat CUIN, rodzajów puchu i wpływu gramatury wypełnienia na ciepło, przeczytaj nasz poradnik o puchu ptasim w śpiworach . Nasza lista rzeczy do spakowania na letnie wędrówki górskie to również dobry punkt wyjścia.

Prawo publiczne w Buskerud

Prawo publicznego dostępu dotyczy przede wszystkim terenów otwartych – lasów, gór, bagien i innych gruntów, które nie są użytkowane jako działki rolne, ogród ani czynne użytki rolne. Tereny śródlądowe obejmują pola, podwórza, ogrody i tereny zabudowane. Nie obowiązuje tam ten sam swobodny dostęp.

Na terenach dzikich zazwyczaj dozwolone jest biwakowanie maksymalnie przez dwa dni w tym samym miejscu bez zgody właściciela. Należy zachować odległość co najmniej 150 metrów od zamieszkałych domów i chat. W odległych, wysokogórskich rejonach możliwe są dłuższe pobyty, ale zawsze należy zachować ostrożność i zapoznać się z lokalnymi przepisami.

Ogólny zakaz rozpalania ognisk w lasach i na otwartych polach lub w ich pobliżu obowiązuje od 15 kwietnia do 15 września. Sprawdź zakaz rozpalania ognisk tego samego dnia. Najlepiej korzystać z zamkniętej kuchni awaryjnej i nie pozostawiać śladów.

Psy podlegają ogólnokrajowemu obowiązkowi trzymania na smyczy od 1 kwietnia do 20 sierpnia , a przepisy gmin mogą być bardziej rygorystyczne. Ruch zmotoryzowany na terenach otwartych nie jest wliczany do pierwszeństwa przejazdu. Oznacza to, że nie wolno swobodnie poruszać się samochodem, quadem ani skuterem śnieżnym poza drogami i obszarami dozwolonymi.

Obowiązek zachowania ostrożności oznacza, że należy zachować ostrożność, nie niszczyć przyrody, zamykać bramy, zabierać ze sobą wszystkie odpady i unikać płoszenia zwierząt, ptaków i innych wędrowców. W wysokich górach, na płaskowyżu Hardangervidda, obszarach chronionych oraz obszarach, gdzie renifery i inne dzikie zwierzęta są objęte szczególną ochroną, mogą obowiązywać dodatkowe zasady.

Zostaw mapę drogową, korzystaj z map offline i zawracaj wcześnie. Najlepszy sprzęt to taki, który działa, gdy zmienia się pogoda i marże maleją.

Kolejną częścią serii o Norwegii jest Innlandet.