Groot-Brittannië en Ierland – West Highland Way, Coast to Coast en meer klassiekers

HikingStore |15/10, 2026

Een wandeltent op een grasveld in de Schotse Hooglanden met bergen op de achtergrond.

Dit is deel 5 van 8 in het Europese gedeelte van de serie 'Wandelroutes over de hele wereld' . Na de Alpen, de Dolomieten, de Pyreneeën en Corsica begeven we ons naar een gebied waar het weer vaak het tempo bepaalt en waar de toegangsregels per land verschillen. De Britse langeafstandswandelroutes zijn goed gemarkeerd, maar markeringen garanderen niet dat het terrein droog is of dat de regels overal hetzelfde zijn.

Zes langeafstandswandelroutes – van de Schotse Hooglanden tot de Ierse kust.

West Highland Way: 154 km door de Schotse Hooglanden

De West Highland Way is een wandelroute van 154 km, van Milngavie bij Glasgow tot Fort William. De officiële route is verdeeld in acht etappes, maar je kunt de tocht ook in 5 tot 8 dagen plannen. Zeven dagen is een gangbare planning voor iemand die voor het eerst een langeafstandswandeling maakt; kies voor kortere etappes als je tijd wilt voor pauzes of als je lichaam moet herstellen.

De route loopt langs Loch Lomond, vervolgt zijn weg over de open Rannoch Moor en klimt over de Devil's Staircase voordat hij verdergaat richting Fort William en het uitzicht op Ben Nevis. Het terrein wisselt af tussen paden, grindwegen en nattere grond. April tot en met oktober is het gebruikelijke wandelseizoen, maar de vroege en late zomer kunnen rustiger zijn dan het hoogseizoen.

De kleine, bijtende mugjes in Schotland zijn vaak het meest hinderlijk tussen juni en augustus, vooral bij zonsopgang en zonsondergang en wanneer de lucht stil is. Neem muggenspray en een hoofdnet mee. De officiële website van de West Highland Way bevat actuele route-informatie en afstanden per etappe.

Coast to Coast Walk: een klassieker met nieuwe status als nationaal wandelpad.

Het Coast to Coast Path is een wandelroute van ongeveer 305 kilometer (190 mijl) die loopt van St Bees aan de Ierse Zee naar Robin Hood's Bay aan de Noordzee. De route kreeg de officiële status van Nationaal Wandelpad en werd in 2026 in die vorm geopend. De route doorkruist het Lake District, de Yorkshire Dales en de North York Moors, met bergen, valleien, heidevelden en landbouwgrond langs de route.

Alfred Wainwright beschreef zijn klassieke wandelroute in 1973 en stelde twaalf etappes voor. In de praktijk kiezen veel mensen ervoor om de tocht over twee tot drie weken te verdelen, vooral als ze de dagen kort willen houden. De nieuwe route van de National Trail kan afwijken van oudere reisgidsen, dus raadpleeg de actuele informatie van de National Trails voordat u vertrekt. De Wainwright Society bewaart Wainwrights nalatenschap; het nieuwe pad wordt beheerd via een speciaal samenwerkingsverband.

Pennine Way: de zwaarste klassieker van Groot-Brittannië

De Pennine Way strekt zich uit over 268 mijl, ongeveer 431 km, van Edale in Derbyshire tot Kirk Yetholm aan de Schotse grens. Het is de oudste nationale wandelroute van Engeland en een van de meest veeleisende. De meeste mensen die de hele route lopen, plannen er 16 tot 19 dagen voor in.

Veengebieden, heidevelden, open bergkammen en grote afstanden tussen servicepunten betekenen dat zowel conditie als navigatie belangrijk zijn. De periode van half mei tot september is het meest geschikt om de route te lopen. De route kan het hele jaar door bewandeld worden, maar in de winter is kennis van sneeuw, ijs, korte dagen en navigatie bij slecht zicht essentieel. Natte veengebieden blijven een realiteit na regenval – en soms zelfs na meerdere droge dagen. Raadpleeg de kaart en het planningsadvies van de National Trails .

Offa's Dyke Path: grensgebied, geschiedenis en kust

Offa's Dyke Path is een wandelroute van 177 mijl (ongeveer 285 km) die loopt van de kliffen van Sedbury bij Chepstow naar Prestatyn aan de Ierse Zee. Het pad volgt vaak de historische aarden wal en gracht die koning Offa in de 8e eeuw liet aanleggen. De route loopt door het grensgebied met Wales, met kustlijnen aan beide uiteinden, valleien en bossen, en hoger gelegen, open heidevelden.

Een typische planning voor de hele route is ongeveer twee weken. Sommige delen kunnen natuurlijk ook apart gelopen worden; het traject Chepstow–Knighton is ongeveer 155 kilometer en Kington–Knighton ongeveer 21,5–22,5 kilometer, afhankelijk van de gekozen indeling in etappes. De officiële website van de National Trails toont route-informatie en actuele wijzigingen.

Hadrianus' Muurpad: een toegankelijke eerste lange wandeling

Het Hadrian's Wall Path is een wandelroute van 135 kilometer (84 mijl) lang, van Wallsend in het oosten tot Bowness-on-Solway in het westen. De route volgt delen van de Romeinse grensmuur en voert langs forten, musea en open landschap. Een gebruikelijke route bestaat uit zes etappes: Wallsend–Heddon-on-the-Wall (24 kilometer), vervolgens Chollerford (25,5 km), Steel Rigg (19,4 km), Walton (26,4 km), Carlisle (17,7 km) en ten slotte Bowness-on-Solway (23,4 km). Veel wandelaars doen er zes tot zeven dagen over.

De route is relatief toegankelijk voor een eerste lange wandeling in Engeland, maar sommige delen zijn zwaarder dan de kaart doet vermoeden. National Trails wijst met name op het gedeelte Chollerford–Birdoswald vanwege de herhaalde korte klimmetjes en afdalingen. Mei tot en met oktober is een populaire periode om de route te lopen. Lees actuele informatie op de website van National Trails .

Kerry Way: negen etappes rond het schiereiland Iveragh

De Kerry Way is een rondwandeling over het nationale wandelpad van en naar Killarney op het schiereiland Iveragh. De officiële route is ongeveer 215 km lang; andere schattingen variëren afhankelijk van de gekozen route en de gebruikte meetmethode. De negen klassieke etappes leiden door Killarney, Black Valley, Glencar, Glenbeigh, Cahersiveen, Waterville, Caherdaniel, Sneem en Kenmare, om vervolgens terug te keren naar Killarney.

Hier vind je bergen, de zee en de Atlantische kust, met uitzicht op het landschap van de Ring of Kerry. Het weer kan snel omslaan en de lange etappes betekenen dat het verstandig is om de accommodatie en de dagafstanden van tevoren te controleren. De officiële website van de Kerry Way beschrijft de etappes en waarschuwt voor gevaarlijke bergpassen en waterovergangen in geval van weerswaarschuwingen.

Gratis kusttour: Causeway Coast Way

De Causeway Coast Way in Noord-Ierland is een route van ongeveer 52 km tussen Portstewart en Ballycastle. De route loopt langs onder andere de Giant's Causeway, Dunluce Castle en Carrick-a-Rede. Het is een mooie, kortere uitbreiding van de route, in plaats van een lange route van dezelfde lengte als de zes routes hierboven. Controleer de getijden en de actuele wegomstandigheden; sommige kustgedeelten kunnen bij hoogtij moeilijk begaanbaar zijn. De gids van Outdoor Recreation NI beschrijft de route en geeft lokaal advies.

De toegangsrechten verschillen aanzienlijk per land.

Dit is het belangrijkste praktische verschil met veel andere wandelroutes op het continent. De markering van een wandelpad is niet hetzelfde als een algemeen recht om te kamperen.

In Schotland biedt de Land Reform (Scotland) Act 2003 een wettelijk recht op verantwoorde toegang tot grote landgebieden en binnenwateren. Verantwoorde toegang houdt in dat men geen sporen achterlaat, mensen en dieren in het wild niet verstoort en afstand houdt van huizen, tuinen en gewassen. Verantwoord wildkamperen valt onder dit ruime recht, maar is niet zonder beperkingen.

Een belangrijke uitzondering is het Nationaal Park Loch Lomond en The Trossachs. Binnen de aangewezen kampeerzones gelden speciale regels van 1 maart tot en met 30 september : je hebt een vergunning nodig om te kamperen in gebieden waar een vergunning vereist is, of je moet gebruikmaken van een georganiseerde camping. Controleer de actuele kaarten en regels van het park voordat je op reis gaat – wildkamperen is niet overal in Schotland toegestaan. Lees de Scottish Outdoor Access Code en de kampeerinformatie van het park.

In Engeland en Wales biedt de Countryside and Rights of Way Act 2000 toegang voor recreatie in de buitenlucht op aangewezen openbaar toegankelijke gronden , zoals bepaalde bergen, heidevelden, heuvels en geregistreerde gemeenschappelijke gronden. Dit recht omvat niet kamperen . Het recht om te wandelen volgt verder het bestaande netwerk van openbare wandelpaden en andere rechten van doorgang . Wildkamperen vereist over het algemeen toestemming van de landeigenaar, met speciale uitzonderingen onder bepaalde voorwaarden op delen van Dartmoor. Plan uw verblijf voor erkende campings, B&B's, hostels of hotels. Zie de richtlijnen van GOV.UK over openbare toegang .

In Ierland bestaat er geen algemeen recht van doorgang. Bewegwijzerde paden zijn gebaseerd op afspraken met landeigenaren, dus blijf op het gemarkeerde pad en respecteer borden en eventuele afsluitingen. Kortom, de regels in Schotland komen het dichtst in de buurt van het recht van doorgang in de Scandinavische landen en de Pyreneeën; Engeland, Wales en Ierland hebben aanzienlijk beperktere rechten.

Seizoen, veiligheid en accommodatie

April tot oktober is vaak de meest geschikte periode om te wandelen, maar het weer kan zelfs midden in de zomer snel omslaan. Mist, hevige regen en natte grond komen regelmatig voor. Na winterse regenbuien kunnen paden overstroomd, beschadigd of moeilijk begaanbaar zijn. De Pennine Way vereist speciale wintertraining als u buiten het normale seizoen wandelt. In de Schotse Hooglanden, met name de Cairngorms en de westelijke Hooglanden, kunnen de weersomstandigheden arctisch zijn. Raadpleeg de website van het Met Office Mountain Weather en, in Schotland, de Mountain Weather Information Service .

Accommodatie langs de routes omvat hostels, bed & breakfasts, pensions, hotels en campings. Boek vroeg in het hoogseizoen, vooral langs de West Highland Way en de Coast to Coast. Sommige dorpen hebben een beperkt aantal bedden. Bagagevervoer is beschikbaar op verschillende routes, waardoor het mogelijk is om met een lichtere dagrugzak te wandelen. Treinen en bussen bereiken veel start- en eindpunten, maar controleer de dienstregelingen en aansluitingen voordat u uw reisschema vastlegt.

Het noodnummer is 999 of 112 in het Verenigd Koninkrijk en 112 in Ierland . Zorg voor een verzekering die bergredding en relevante medische zorg dekt. De bergreddingsdienst in het Verenigd Koninkrijk bestaat uit vrijwilligers en dient alleen te worden gecontacteerd in geval van een echte noodsituatie, niet voor hulp bij de planning. Vertel iemand uw route en geschatte aankomsttijd; mobiele telefoonbereik kan beperkt zijn.

Uitrusting: geef prioriteit aan bescherming en herstel.

Britse wandelpaden zijn vaak nat, zelfs in de zomer. Waterdichte schoenen of schoenen die bij je wandelstijl passen, regenkleding en laagjes kleding zijn daarom belangrijker dan de paar gram gewichtsbesparing. Neem een kaart en offline kaarten mee, een hoofdlamp, een EHBO-set en extra warme kleding. Voor Schotland in de zomer is een muggennet voor over je hoofd een kleine maar nuttige toevoeging.

Als je in Schotland buiten de verboden zones gaat wildkamperen, heb je een winddichte tent en slaapspullen nodig die bestand zijn tegen koude, vochtige nachten. Een te dunne slaapzak of een slaapmatje met onvoldoende isolatie kan leiden tot koude grond en een slecht herstel – waardoor de wandeling van de volgende dag al snel aanvoelt als een zere been. Kies je slaapzak op basis van temperatuur en gebruik, niet alleen op gewicht; onze gids over dons in slaapzakken legt onder andere de kwaliteit van het dons uit en waarom het vulgewicht belangrijk is.

Beschouw tenten , rugzakken , slaapmatten en slaapzakken als één geheel: wat moet elk item kunnen en voor wat voor soort nacht bereid je je voor? Wie in een geboekte accommodatie verblijft, kan zijn tent en slaapspullen thuis laten. Kampeerders moeten een balans vinden tussen een laag gewicht, stabiliteit, waterdichtheid en warmte. Onze paklijst voor de zomer helpt je de basisbenodigdheden te controleren.

Volgend deel: Camino de Santiago en het Iberisch schiereiland

Na de Britse heidevelden, kust en Schotse Hooglanden vervolgt de serie haar reis naar het zuiden. In deel 6 wachten de Camino de Santiago en het Iberisch schiereiland , met pelgrimsroutes en langeafstandsroutes waar hitte, water en etappeplanning een andere rol spelen.