Piesze wędrówki w Troms – 7 szlaków z Senji i Lyngen do Dividalen

Troms leży na północ od Nordlandu i na południe od Finnmarku, granicząc ze Szwecją i Finlandią. Region obejmuje Tromsø, Senję, Lyngen, Bardu, Målselv i Balsfjord. Troms i Finnmark połączyły się w 2020 roku, ale w 2024 roku ponownie się rozdzieliły. Troms ponownie jest teraz odrębnym regionem.

Krajobraz przeplata się z wybrzeżem, fiordami, wyspami, rozległymi dolinami i górami alpejskimi. Alpy Lyngeńskie są tego najlepszym przykładem, ale Senja i wewnętrzne Troms również charakteryzują się wymagającym terenem górskim. Odległości są ogromne. Aby dotrzeć do punktu początkowego, często potrzebny jest samochód lub łódź, a transport publiczny jest rzadszy niż w południowej Norwegii.

To artykuł o wędrówkach, a nie przewodnik turystyczny. Zaplanuj etapy, wodę, transport i powrót przed wyruszeniem.

1. Senja – najważniejszy wielodniowy szlak w Troms

Senja po drodze na UT.no to główny artykuł. Wariant opisany na UT.no i DNT ma długość około 72,6 km i sześć dni, z łącznym przewyższeniem około 2250 metrów. Poziom trudności jest wyjątkowo wymagający, a sezon trwa od maja do sierpnia. Pozostałe warianty mają zazwyczaj długość 80–100 km i zajmują od czterech do siedmiu dni.

Podział etapów różni się w zależności od wariantu i punktu początkowego. Zamiast stałej listy należy używać aktualnych opisów etapów z DNT i UT.no.

Trasa prowadzi przez las, bagna, grzbiety górskie i doliny. W kilku miejscach brodzenie może być głębokie i trudne przy wysokim stanie wody. Ostatni odcinek w kierunku Breidtindvatnet jest nieoznakowany i wymaga mapy, kompasu oraz dobrej orientacji.

Liczba domków jest ograniczona. Senjabu to bezzałogowa kabina DNT z ośmioma łóżkami, którą należy zarezerwować z wyprzedzeniem. Dlatego w większości wariantów namioty są niezbędne. Zaplanuj wyżywienie na całą podróż i realistyczny powrót z punktu końcowego. Zasięg sieci komórkowej i transport nie powinny być jedynym planem bezpieczeństwa.

Szlak Senja på langs prowadzi przez wrażliwe tereny górskie. Zachowaj dystans od reniferów, nie omijaj niepotrzebnie podmokłych terenów i korzystaj z istniejących ścieżek, tam gdzie są. Zmiany pogody, wiatr i opady mogą znacznie utrudnić i tak już długi etap.

2. Żagiel i koń – krótkie wyprawy o wysokiej regularności

Segla i Hesten znajdują się w tym samym regionie na wyspie Senja, ale nie są objęte tą samą trasą. Segla jest bardziej wymagającym celem. Trasa liczy około 4,6 kilometra w obie strony i trwa około 3,5 godziny. Hesten ma około 5 kilometrów w obie strony i trwa około trzech godzin.

Obie trasy mają strome i odsłonięte odcinki. Nawierzchnia składa się ze ścieżki, trawy i skał, a mokre zbocze góry zwiększa ryzyko szybkiego poślizgnięcia. Na najbardziej stromych, trawiastych zboczach należy zachować trzy punkty podparcia i obrócić się, zanim straci się równowagę. Luźne skały mogą zacząć się przesuwać pod stopami.

Te wycieczki są odpowiednie dla doświadczonych wędrowców, którzy stawiają pewne kroki i są przyzwyczajeni do wysokości. Nie są dobrym wyborem w gęstej mgle, przy silnym wietrze lub ulewnym deszczu. Przed rozpoczęciem sprawdź pogodę, wiatr i podstawę chmur. Zabierz ze sobą wodę, odzież ochronną, mapę offline i latarkę czołową, nawet jeśli wycieczka jest krótka.

3. Husfjellet – cichsza alternatywa Senji

UT.no opisuje Husfjellet jako wędrówkę o umiarkowanym stopniu trudności . Długość trasy w obie strony wynosi około 8,1 km, a pokonanie jej zajmuje około czterech godzin. Pokonanie 645 metrów przewyższenia zajmuje 635 metrów. Szczyt znajduje się na wysokości 635 metrów nad poziomem morza. Początek znajduje się na parkingu w pobliżu starego budynku miejskiego w Skaland.

Pierwsza część prowadzi w kierunku Sommardalen, przez stare, zdeptane tereny i brukowane bagna. Dalej podejście staje się łagodniejsze, ale bardziej kamieniste. Nawierzchnia jest w większości przejrzysta, ale luźne kamienie i mokre głazy wymagają uwagi. Ostatnia trawersa w kierunku krawędzi punktu widokowego może wydawać się odsłonięta. Nie trzeba iść aż do samej krawędzi, aby dobrze się przejechać.

Sezon trwa zazwyczaj od czerwca do września. Sprawdź opady śniegu, poziom wody i pogodę tego samego dnia. Komary i meszki mogą być uciążliwe w dolinach.

4. Park Narodowy Ånderdalen – krajobraz leśny, bagienny i fiordowy

Park Narodowy Ånderdalen znajduje się na wyspie Senja i jest zarządzany przez Radę Parku Narodowego Ånderdalen. Obejmuje on pierwotne lasy sosnowe i brzozowe, góry, torfowiska i przyrodę w pobliżu fiordu.

W parku brakuje komercyjnego przewodnika, który zająłby się logistyką. Planujesz sam. Oznakowane szlaki, takie jak Maurstien i ścieżka przyrodnicza, nadają się na krótsze wycieczki, a Senja på langs łączy większy obszar. Dom Przyrody i Muzeum Sážžá Senja to ważny punkt informacyjny przed wyjazdem.

Teren jest mniej alpejski niż w Lyngen, ale bywa podmokły i trudny do szybkiego wejścia. Wspinaczki i skały mogą być śliskie. Wybierz buty, które sprawdzą się zarówno na wilgotnym bagnie, jak i na skałach. Obowiązują przepisy Parku Narodowego, a także należy wziąć pod uwagę lęgi reniferów i ptactwo.

5. Blåisvatnet w Lyngen – teren polodowcowy błotno-głazowy

Blåisvatnet to około osiem kilometrów w obie strony, a jego pokonanie zajmuje około trzech godzin w miesiącach letnich. Przewiduje się około 1,5 godziny w obie strony i godzinę z powrotem, w zależności od tempa i przerw. Ścieżka jest w większości płaska, ale w kierunku wody staje się bardziej kamienista. Drogę wskazują czerwone kopce kamieni.

Błękitny kolor jeziora pochodzi z mułu lodowcowego. Jest to ciek wodny polodowcowy. Trzymaj się szlaku i nie wychodź na lód ani śnieg bez znajomości lodowca i warunków zimowych. Zimą i wiosną mogą być wymagane narty i zupełnie inne planowanie.

Blåisvatnet to cel o średnim stopniu trudności, ale Lyngsalpan to po prostu alpejski obszar dla doświadczonych piechurów i wspinaczy. Nie ma prostego, ciągłego, długodystansowego szlaku przez cały Lyngsalpan. Sprawdź pogodę, warunki śniegowe, dostęp do wody i transport do punktu startowego. Wiatr i opady mogą gwałtownie wzrosnąć.

6. Schody Sherpów w Tromsdalen – fizyczna wędrówka górska blisko miasta

Schody Sherpa rozpoczynają się przy Fløyvegen w Tromsdalen i prowadzą na płaskowyż Fjellheisen. Schody składają się z 1203 kamiennych stopni, są strome i wymagają wysiłku fizycznego. Są odpowiednie w miesiącach bezśnieżnych, zazwyczaj od późnej wiosny do jesieni.

To nie to samo co Fjellheisen . Dojazd kolejką linową na Storsteinen zajmuje około czterech minut i można ją pokonać w górę lub w dół. Sprawdź rozkład jazdy i aktualne godziny, zanim zaplanujesz podróż.

Zabierz ze sobą wodę, kurtkę przeciwwiatrową i buty z dobrą przyczepnością. Schody mogą być bardzo śliskie od deszczu i lodu. Poza sezonem Fjellheisen jest często bezpieczniejszą opcją, ale nawet tam pogoda na szczycie może być znacznie gorsza niż w Tromsø. Słońce o północy zapewnia długie światło latem. W ciemnościach wymagana jest latarka czołowa.

7. Rohkunborri i Övre Dividal – długodystansowa wędrówka w głębi Troms

Park Narodowy Rohkunborri znajduje się w gminie Bardu. Park zajmuje powierzchnię 556 kilometrów kwadratowych i został utworzony 25 lutego 2011 roku. Jest to rozległy obszar pierwotnego lasu i gór, słabo zabudowany. Park Narodowy Upper Dividal graniczy z Rohkunborri.

Szlak graniczny biegnie przez środkową część Rohkunborri, od zachodniego krańca Altevatnet do Lappjordhytta. Obszar ten obejmuje Dividalshytta i Lappjordhytta, ale przed wyjazdem należy sprawdzić aktualne rezerwacje, klucz i dostępność. Etapy mogą być długie i obejmują bagna, lasy brzozowe, skały, mosty i brody. Niektóre szlaki graniczne prowadzą dalej w kierunku Szwecji i wymagają starannego planowania powrotu. Aktualne trasy i schroniska można znaleźć na stronach DNT, UT.no oraz w parkach narodowych Norwegii ( https://www.norgesnasjonalparker.no/nasjonalparker/rohkunborri/ ).

W Rohkunborri są oznakowane szlaki, ale park narodowy nie oznacza łatwego terenu. Wypas reniferów, drapieżniki i duże odległości to niektóre z warunków. Obowiązują przepisy parku. Nie zbliżaj się do reniferów podczas wycieleń i migracji.

Jiehkkevárri to najwyższy szczyt Troms, oficjalnie mierzący 1834 m n.p.m., położony na granicy gmin Tromsø i Lyngen. Jest to zaawansowany cel wspinaczkowy, z lodowcami w okolicy, a nie zwykły cel pieszych wędrówek. Wspinaczka wymaga znajomości lodowców, zespołu linowego i często przewodnika.

Prawo publiczne w Troms

W Norwegii prawo dostępu publicznego dotyczy przede wszystkim terenów oddalonych , tj. terenów naturalnych, po których można poruszać się bez zakłócania rolnictwa, zabudowy lub innych form użytkowania. Tereny oddalone obejmują gospodarstwa rolne, grunty uprawne, ogrody, dziedzińce i obszary w pobliżu budynków. Nie można tam swobodnie chodzić.

Zazwyczaj dozwolone jest biwakowanie na otwartej przestrzeni przez maksymalnie dwa dni w tym samym miejscu, w odległości co najmniej 150 metrów od zamieszkałych domów i domków. Biwakowanie na wsi, w pobliżu budynków i na specjalnych polach namiotowych może wymagać zezwolenia lub przestrzegania lokalnych przepisów. W Troms znajduje się wiele prywatnych plaż nad fiordami, wiosek rybackich i domów wakacyjnych.

Ogólny zakaz palenia w lasach i na terenach otwartych lub w ich pobliżu obowiązuje od 15 kwietnia do 15 września. Lokalne zakazy mogą być bardziej rygorystyczne. Sprawdź zakaz palenia w tym samym dniu. Zamknięte palenisko jest często bezpieczniejsze niż otwarte, ale nawet z niego należy korzystać odpowiedzialnie.

Psy muszą być trzymane pod kontrolą. W całym kraju trzymanie psów na smyczy jest obowiązkowe od 1 kwietnia do 20 sierpnia, a gminy mogą przedłużyć ten okres. Szczególne środki ostrożności są wymagane na terenach wypasu reniferów. Ruch pojazdów silnikowych na terenach otwartych nie jest wliczany do pierwszeństwa przejazdu; skutery śnieżne i inne pojazdy silnikowe podlegają odrębnym przepisom.

Prawo do korzystania z przestrzeni publicznej jest równie ważne, jak prawo do: nie pozostawiania śladów, korzystania z toalet tam, gdzie są dostępne, zabierania ze sobą wszystkich odpadów i unikania niszczenia roślinności. Zasady różnią się od duńskiego prawa do korzystania z przestrzeni publicznej i nie są identyczne z prawem do korzystania z przestrzeni publicznej obowiązującym w Szwecji czy Finlandii. Parki narodowe Ånderdalen, Rohkunborri i Övre Dividal mają własne regulacje.

Pakuj się pod kątem pogody, nie kalendarza

Na wędrówkę po Senji potrzebujesz wiatroodpornego namiotu, plecaka z miejscem na prowiant i izolację, karimaty odpornej na zimne noce oraz śpiwora lub kołdry z zapasem. Sprawdź ofertę namiotów, plecaków , karimat i śpiworów w HikingStore . Skorzystaj również z naszej listy rzeczy do spakowania na letnie wędrówki górskie .

Jeśli chodzi o system spania, przeczytaj poradnik dotyczący puchu ptasiego . Najniższa możliwa waga nie jest celem. Zbyt cienka mata spowoduje wychłodzenie podłoża i utrudni regenerację. Na szlakach Troms, dodatkowe ciepło, osłona przeciwdeszczowa, mapa, kompas, mapy offline, apteczka, filtr do wody i latarka czołowa są ważniejsze niż niewielkie oszczędności wagi.

Słońce o północy nie zmienia temperatury. W ciemnościach wymagane jest dokładniejsze planowanie. Śnieg może zalegać wysoko aż do lata, a mgła może utrudniać podążanie znanym szlakiem. Zawróć w odpowiednim momencie, gdy pogoda się zmieni. Najlepszy sprzęt to taki, który sprawdza się, gdy wiatr się wzmaga, skała zamoknie i trzeba zmienić plan.

Następnym hrabstwem w serii jest Finnmark . Po nim kończy się seria obejmująca Norwegię.