Islandia i Północny Atlantyk – Laugavegur, Fimmvörðuháls i Szlak Koła Podbiegunowego

HikingStore |18/10, 2026

Szlak turystyczny przez kolorowe góry ryolitowe Landmannalaugar na wyżynach Islandii

Ostatnia część serii o Europie zabiera nas na Islandię i Grenlandię. Krajobraz jest tu wulkaniczny, jałowy i otwarty. Pogoda może się szybko zmieniać, wiatr utrudnia zarówno wędrówki, jak i biwakowanie, a długi letni dzień nie oznacza ciepłej nocy.

Szlaki różnią się również pod względem oferowanego wsparcia. Na Laugavegur wiele osób planuje podróż w domkach z wcześniej zarezerwowaną obsługą. Arctic Circle Trail to odległy, dziki szlak, na którym trzeba nosić ze sobą prowiant i paliwo na całą wyprawę i samemu znaleźć drogę. Pytanie nie brzmi tylko, jak daleko chcesz dotrzeć, ale jak bardzo jesteś gotowy na niezależność.

Laugavegur: cztery etapy przez islandzkie wyżyny

Szlak Laugavegur ma około 55 kilometrów długości i biegnie od Landmannalaugar na północy do Þórsmörk na południu. FÍ, Islandzkie Stowarzyszenie Turystyki Pieszej, zarządza szlakiem i zdecydowanie zaleca wędrówki w tym kierunku. Jest to również zgodne z systemem rezerwacji ich domków.

Typowy plan zakłada cztery dni wędrówki:

Landmannalaugar–Hrafntinnusker: około 12 km. Początek charakteryzują góry ryolitowe, lawa i obszary geotermalne.
Hrafntinnusker–Álftavatn: około 12 km. Pola śnieżne, wąwozy i mosty śnieżne mogą wymagać uwagi, nawet latem.
Álftavatn–Emstrur: około 16–17 km. Otwarty krajobraz, pola czarnego piasku i brody nad ciekami wodnymi.
Emstrur–Þórsmörk: około 15 km. W miarę zbliżania się do Þórsmörk szlak prowadzi przez kaniony i przeprawy przez rzeki, a następnie przez zieloną roślinność.

Długość etapów różni się nieznacznie w zależności od planu, zwłaszcza gdy wędrowcy wybierają Hvanngil zamiast Álftavatn. Dlatego planuj zgodnie z zarezerwowanym noclegiem, a nie tylko ogólnym podziałem etapów.

W Landmannalaugar natkniesz się na kolorowe skały ryolitowe i gorące źródła. Dalej na południe znajdziesz pola czarnego piasku, pola śnieżne i odsłonięte przełęcze. Śnieg może zalegać wysoko aż do lata, a w niektórych wąwozach mogą tworzyć się cienkie lub niestabilne mostki śnieżne. Nie brodź w rzece bez dokładnej oceny prądu, głębokości i warunków atmosferycznych. Poziom wody może gwałtownie wzrosnąć po deszczu.

Sezon, domki i planowanie

FÍ podaje, że szlak jest dostępny średnio od około 25 czerwca do 15 września , ale daty zależą od opadów śniegu, pogody i otwarcia górskich dróg. Jest to przybliżony sezon, a nie gwarancja, że szlak będzie bezpieczny lub przejezdny w danym dniu. Lipiec i sierpień to zazwyczaj najpopularniejsze miesiące na wędrówki piesze.

Domki i pola namiotowe, między innymi w Landmannalaugar, Hrafntinnusker, Álftavatn i Emstrur, należy rezerwować z wyprzedzeniem. W szczycie sezonu miejsca szybko się zapełniają. Sprawdź również, jakie warunki obowiązują w przypadku każdego noclegu: niektóre miejsca oferują więcej usług niż inne, a śmieci mogą wymagać wyniesienia.

Brązowy namiot turystyczny rozbity na skalistym gruncie na wietrznych wyżynach Islandii

Informacje FÍ dotyczące szlaku Laugavegur zawierają propozycje etapów i aktualne wskazówki. Sprawdzaj pogodę i stan dróg każdego dnia przed rozpoczęciem i w trakcie podróży. Islandzkie służby meteorologiczne można znaleźć na stronie vedur.is . Na Laugavegur szczególnie ważne jest śledzenie aktualnych informacji FÍ dotyczących szlaków i schronisk.

Fimmvörðuháls: wodospad i odsłonięta przełęcz

Fimmvörðuháls biegnie przez około 25 kilometrów pomiędzy Skógar i Þórsmörk i często jest łączona z Laugavegur. Ze Skógar szlak Skógá prowadzi pod górę, obok Skógafoss i długiego szeregu wodospadów. Następnie przecina wysoką, odsłoniętą przełęcz pomiędzy Eyjafjallajökull i Mýrdalsjökull, po czym schodzi w kierunku Þórsmörk.

Wiele osób pokonuje trasę w jeden długi dzień. Nocleg w schronisku Baldvinsskáli FÍ, położonym około 900 metrów nad poziomem morza, może urozmaicić wędrówkę, ale schronisko jest skromne i wymaga rezerwacji. Jest zazwyczaj otwarte i obsadzone personelem latem, średnio od około 20 czerwca do 15 września. O terminie decydują warunki śniegowe i szlakowe. Przed wyjazdem sprawdź informacje FÍ o Baldvinsskáli .

Przełęcz może być pokryta śniegiem aż do późnego lata. Poza sezonem zimowym szlak może być nieprzejezdny. Gęsta mgła, silny wiatr i gwałtowne zmiany pogody sprawiają, że dobra prognoza pogody w dolinie nie wystarcza do podjęcia decyzji o przejściu przez teren położony wyżej. Nie należy kontynuować marszu, jeśli widoczność lub warunki pogodowe się pogorszą.

Wędrowcy na oznakowanym szlaku górskim na jałowych, wulkanicznych wyżynach Islandii

Szlak Koła Arktycznego: około 160-165 kilometrów bez usług

Szlak Koła Podbiegunowego biegnie między Kangerlussuaq a Sisimiut na Grenlandii. Oficjalne źródła podają różne długości, więc należy się spodziewać około 160–165 kilometrów . Wielu pokonuje ten dystans w ciągu ośmiu do dziesięciu dni, zazwyczaj z Kangerlussuaq do Sisimiut.

To prawdziwy szlak pośród dzikiej przyrody. Na trasie nie ma żadnych osad ani możliwości zakupu jedzenia ani paliwa. Trzeba zabrać ze sobą całe jedzenie, paliwo i sprzęt na całą wyprawę. Wzdłuż szlaku dostępne są proste domki, ale są one małe, nieogrzewane latem i przydzielane na zasadzie „kto pierwszy, ten lepszy”. Nie stanowią one bezpiecznej opcji noclegu. Prosimy zabrać namiot.

Teren składa się z jałowej tundry, jezior i podmokłych, a czasem bagiennych terenów. Ścieżka bywa wąska i niknie w podmokłym terenie; niektóre odcinki są nieoznakowane lub nieczytelne. Wymagana jest umiejętność nawigacji za pomocą mapy i kompasu oraz posiadanie map offline lub GPS-a jako dodatkowej pomocy. Słodka woda występuje zazwyczaj w jeziorach i strumieniach, ale należy zabrać ze sobą urządzenie do oczyszczania wody.

Lato, od czerwca do sierpnia, przynosi długie dni, ale nie gwarantuje ciepła. Komary i podmokłe podłoże są powszechne. Wrzesień będzie chłodniejszy, a w górach może spaść śnieg. Oficjalna strona internetowa Australijskiego Terytorium Stołecznego (ACT) odradza wędrówki między październikiem a lutym. Zawsze sprawdzaj aktualne ostrzeżenia dotyczące szlaków, zarejestruj swoją trasę i zapoznaj się z poradami na arcticcircletrail.gl oraz Visit Greenland . Sieci komórkowe są w dużej mierze niedostępne, a pomoc może być daleko. Urządzenie do komunikacji satelitarnej lub radiotelefon alarmowy to dodatkowy środek ostrożności.

Dojazd i kemping: planuj z wyprzedzeniem

Islandia nie ma prawa pierwszeństwa przejazdu w takim samym zakresie jak Szwecja, Finlandia czy Norwegia. Według Umhverfisstofnun, islandzkiego organu ochrony środowiska , tradycyjny namiot można rozbić na jedną noc na niezabudowanym terenie pod pewnymi warunkami. Zasady zależą od takich czynników, jak rodzaj terenu, bliskość zabudowań oraz to, czy właściciel terenu wydał zakaz biwakowania. Zezwolenie jest wymagane w przypadku dłuższych pobytów, rozstawienia więcej niż trzech namiotów, gruntów uprawnych lub biwakowania w pobliżu domu lub gospodarstwa rolnego.

Kampery, przyczepy kempingowe i podobne pojazdy nie mogą nocować poza wyznaczonymi polami kempingowymi lub terenami zabudowanymi bez zgody właściciela. Na obszarach chronionych mogą obowiązywać bardziej rygorystyczne, specyficzne dla danego obszaru przepisy, które mają pierwszeństwo przed ogólnymi regulacjami. W Fjallabak, gdzie przebiega szlak Laugavegur, noclegi są dozwolone wyłącznie w domkach kempingowych i wyznaczonych polach kempingowych, chyba że strażnik leśny wyrazi na to zgodę. Korzystaj z oficjalnych pól kempingowych i sprawdź regulamin obowiązujący w odwiedzanym obszarze. Park Narodowy Vatnajökull również publikuje porady i regulaminy dla turystów .

Szlak Arctic Circle nie jest dostępny publicznie w rozumieniu nordyckim, a infrastruktura jest ograniczona. Zaplanuj szczegółowo trasę, sprzęt i zakwaterowanie oraz sprawdź aktualne zasady i status szlaku na oficjalnej stronie internetowej. Na północnym Atlantyku nie należy zakładać, że dostęp i zakwaterowanie będą działać jak w domu.

Bezpieczeństwo i pakowanie na wypadek wiatru, zimna i odległości

Na Islandii wiatr stanowi poważne zagrożenie. Może utrudniać bezpieczne chodzenie i mocno obciążać namiot. Deszcz i mgła mogą nadejść szybko, a po opadach mogą tworzyć się strumienie. Codziennie sprawdzaj informacje o szlakach vedur.is i FÍ. Noś solidne, przyczepne buty, odzież przeciwdeszczową i kijki trekkingowe. Na polach śnieżnych może być potrzebna dodatkowa przyczepność, ale najpierw sprawdź, czy warunki sprawiają, że przejście jest uzasadnione.

Na Australijskim Terytorium Stołecznym samowystarczalność i nawigacja są ważniejsze niż lekki bagaż. Zabierz wystarczającą ilość jedzenia i paliwa na całą wyprawę, zapas na wypadek opóźnień i plan na wypadek, gdyby pogoda Cię zatrzymała. Namiot musi być stabilny na wietrze, a plecak musi pomieścić jedzenie i sprzęt na dłuższe wyprawy, ale nie powinien być ciężki do noszenia.

Na wszystkich trzech trasach letnie noce na wysokich szerokościach geograficznych mogą być zimne. Wybierz karimatę z odpowiednią izolacją: zbyt słaba izolacja przepuszcza chłód gruntu i utrudnia regenerację. Rozmiar śpiwora lub kołdry należy dobierać w zależności od przewidywanych warunków nocnych, a nie od tego, jak ciepło jest w ciągu dnia w łagodniejszym klimacie. Zapoznaj się z naszym poradnikiem dotyczącym puchu ptasiego w śpiworach, aby dowiedzieć się, jak właściwości i gramatura puchu wpływają na ciepło.

Niebieski śpiwór przy namiocie na zimnych i jałowych wyżynach Islandii

Zabierz ze sobą mapę i kompas, mapy offline i GPS jako narzędzia dodatkowe, wodoodporną odzież i apteczkę pierwszej pomocy, z której możesz skorzystać. Nasza lista rzeczy do spakowania na letnie wędrówki górskie to dobra baza, ale na ACT musisz dodać jedzenie, paliwo i sprzęt bezpieczeństwa niezbędny na długą, odosobnioną wyprawę.

Najlepszy plecak wcale nie jest najlżejszy na papierze. Jest wystarczająco lekki, żeby go ze sobą zabrać, ale wystarczająco niezawodny, gdy pogoda się zmienia, a podróż trwa dłużej niż planowano.

Europa się kończy – następnym przystankiem są USA

To część ósma z ośmiu, która kończy europejski cykl „Szlaki turystyczne świata” . Przeszliśmy przez Alpy, Dolomity, Pireneje i wyspy Morza Śródziemnego, przez Wielką Brytanię i Irlandię, Półwysep Iberyjski i szlaki pielgrzymkowe Europy – a teraz na Islandię i Grenlandię.

Kolejny podseria zabiera nas do USA i prezentuje niektóre z klasycznych długodystansowych szlaków tego kraju.