Wędrówki po Møre i Romsdal – 7 wycieczek górskich od Romsdalseggen do Sunnmørsalpane

Część 11 z 15 w serii o Norwegii.

Møre og Romsdal znajduje się w północno-zachodniej Norwegii, pomiędzy Vestland na południu i Trøndelag na północy. Hrabstwo obejmuje Nordmøre, Romsdal i Sunnmøre, a ważnymi punktami wyjścia są Ålesund, Molde, Kristiansund i Åndalsnes.

Oto niektóre z najbardziej alpejskich terenów Norwegii sprzyjających turystyce pieszej: głębokie fiordy, strome zbocza górskie, lodowce, rwące rzeki i wysokie szczyty Sunnmørsalpane, Romsdalsalpane i Tafjordfjella. Jednocześnie istnieją spokojniejsze szlaki dolin i fiordów. Møre og Romsdal nie należy zatem mylić z Vestland, Trøndelag ani Innlandet. Teren i logistyka różnią się znacznie w zależności od regionu.

Najwyższym punktem w hrabstwie jest Puttegga, oficjalnie 1999,17 m n.p.m. , na granicy między Fjordem a Raumą. Istnieją starsze informacje o wysokości 1989 m n.p.m., ale są one nieprawidłowe według obecnych pomiarów wysokości.

1. SignaTUR Romsdalstien – pięć etapów między fiordem a górami

SignaTUR Romsdalstien to najbardziej charakterystyczna wielodniowa wędrówka w regionie. Biegnie z Åfarnes do Grøvdal i ma długość około 50 kilometrów, podzieloną na pięć etapów:

1. Åfarnes–Skorgedalsbu: 15 km
2. Skorgedalsbu–Måsvassbu: 14 km
3. Måsvassbu–Vasstindbu: 10 km
4. Vasstindbu–Svartvassbu: 8 km
5. Svartvassbu–Grøvdal: 6 km

Noclegi są dostępne w Skorgedalsbu, Måsvassbu, Vasstindbu i Svartvassbu . Przed wyjazdem zawsze sprawdź rezerwację, klucz lub procedury otwarcia oraz aktualny stan szlaku.

Teren przebiega przez lasy, bagna, doliny i bardziej otwarte tereny górskie. Wysokość zmienia się między etapami i bardziej istotne jest badanie odpowiedniego profilu wysokości na UT.no niż posługiwanie się jedną wartością całkowitą. Powierzchnia może być mokra, kamienista i nierówna. W dni pagórkowate należy spodziewać się kilkuset zmian wysokości.

To wymagająca wędrówka od schroniska do schroniska dla turystów przyzwyczajonych do długich dni i umiejących poruszać się, gdy szlak staje się nieczytelny. Lato to główny sezon, ale śnieg może zalegać wysoko przez cały sezon. Sprawdź możliwości brodzenia, źródła wody, pogodę, zasięg sieci komórkowej i transport z Åfarnes i Grøvdal. Przewodnik po stopniach trudności DNT jest przydatny, ale nie zastępuje własnej oceny.

2. Romsdalseggen – odsłonięta grań od Venjesdalen do Åndalsnes

Szlak Romsdalseggen ma długość około 10–11 kilometrów i prowadzi z Venjesdalen do Åndalsnes, a jego pokonanie zajmuje zazwyczaj 5–8 godzin. Przebiega on przez wyniosły grzbiet górski z widokiem na Trollveggen, Romsdalen i Romsdalshorn. Trasa przebiega przez Rampestreken i kończy się na Romsdalstrappa.

Przewiduje się około 890 metrów przewyższenia i około 1250 metrów zejścia , w zależności od wariantu trasy. Nawierzchnia składa się z kamieni, stromych odcinków ziemnych i trawiastych, terenu głazowego oraz odcinków zabezpieczonych łańcuchami. Venjesdalsbu to pobliski punkt początkowy, a Åndalsnes to punkt końcowy z lepszymi możliwościami transportu.

To nie jest wycieczka dla początkujących. Łańcuchy stanowią pomoc, a nie system bezpieczeństwa. Mokre i luźne skały, mgła i silny wiatr szybko zwiększają ryzyko. Należy zawrócić w odpowiednim momencie, jeśli widoczność jest ograniczona lub grupa się zmęczy. Nie należy zabierać dzieci na najbardziej przewiewne odcinki, jeśli nie mają doświadczenia w eksponowanym terenie górskim.

Sprawdź pogodę, ewentualny transport wahadłowy, parking i aktualny stan szlaku. Korzystaj z mapy offline, mapy i kompasu, nawet gdy szlak jest zatłoczony.

3. Trójkąt w Trollheimen – klasyczna podróż z chaty do chaty

Trójkąt Trollheimen biegnie między Gjevilvasshytta, Jøldalshytta i Trollheimshytta . Trasa w obie strony ma długość około 59 kilometrów i zazwyczaj zajmuje trzy dni:

• Gjevilvasshytta–Jøldalshytta: 21 km
• Jøldalshytta–Trollheimshytta: 16–20 km w zależności od trasy
• Trollheimshytta – Gjevilvasshytta nad Melomfjell: 21 km

Opcje przejścia przez Svartådalen, Geithetta lub trzy szczyty Trollhetta oferują różną długość i poziom trudności. Całkowita różnica wysokości wynosi około 2272 metrów, zgodnie z opisem trasy UT.

Trasa jest wymagająca, ale niezbyt techniczna. Napotkasz skaliste ścieżki, torfowiska, wrzosowiska, brody i długie odcinki dolin. Trollheimen leży na granicy między Møre og Romsdal i Trøndelag; część tego obszaru i trasa przebiega zatem przez kilka hrabstw. Dlatego zaplanuj transport i przepisy w oparciu o przepisy obowiązujące w obu hrabstwach.

Sprawdź status rezerwacji domków, dostępność wyżywienia, warunki śniegowe i poziom wody. Dobrym punktem wyjścia jest przegląd obszaru Trollheimen na Uniwersytecie Teksańskim .

4. Innerdalen – wycieczka po dolinie z górami dookoła

Dolina Innerdalen w Sunndal jest czasami nazywana najpiękniejszą doliną Norwegii. To przejrzyste środowisko szlaków i noclegów, a nie dziewicza dzicz poza wszystkimi szlakami. W dolinie znajdują się domki DNT Nyhytta, Gammelhytta i Låven, zwane również Innerdalshytta .

Typowa wycieczka doliną ma długość około 8 kilometrów i przewyższenie około 280 metrów , w zależności od punktu startowego i wariantu. Nawierzchnia to głównie żwirowe drogi i ścieżki, ale po deszczu może być mokro. Okoliczne góry są znacznie bardziej wymagające niż sama dolina.

Dolina Innerdalen nadaje się zatem zarówno na spokojniejszy nocleg, jak i jako baza wypadowa na dłuższe wyprawy górskie. Transport odbywa się przez Ålvundeidet i dalej w kierunku wejścia do doliny. Sprawdź warunki parkowania, stan dróg, noclegi i wszelkie przepisy obowiązujące na obszarze chronionym. Komary mogą stanowić problem w ciepłe wieczory.

5. Puttegga – najwyższy punkt w hrabstwie, o wysokości prawie 2000 metrów

Puttegga w Tafjordfjella to najwyższy punkt Møre og Romsdal: 1999,17 m n.p.m. Typowa wycieczka z Reindalseter to około 12 kilometrów w obie strony z przewyższeniem około 1000 metrów .

To wymagająca, samodzielna wędrówka wysokogórska, a nie zwykła jednodniowa. Teren jest skalisty i narażony na działanie żywiołów, ze stromymi trawami i skałami, luźnymi głazami i ograniczoną pomocą w razie problemów. Wędrówka jest technicznie stosunkowo łatwa w dobrych warunkach, ale wymaga dobrej kondycji, umiejętności orientacji w terenie i doświadczenia w górach wysokich.

Lipiec-wrzesień to zazwyczaj najbardziej realistyczny sezon turystyczny, ale śnieg i lód mogą zmieniać warunki. Sprawdź głębokość śniegu, pogodę, wodę, możliwość brodzenia i dostęp do Reindalseter lub pobliskich schronisk. Zawróć, jeśli podstawa chmur spadnie, skała stanie się śliska lub harmonogram nie będzie już aktualny.

6. Slogen z Øye – stromy szczyt w Sunnmørsalpane

Slogen ma 1564 metry wysokości i znajduje się w Alpach Sunnmøre, niedaleko Øye. Najczęściej wybierana trasa z Øye liczy około 6,6 km , z przewyższeniem około 1410 metrów i czasem marszu pod górę wynoszącym około pięciu godzin, w zależności od wariantu trasy.

To wymagająca jednodniowa wędrówka ze stromymi szlakami, przewiewnymi odcinkami i luźnymi skałami. Niektóre odcinki mogą wymagać użycia rąk. Nie należy podejmować się niebezpiecznych odcinków bez doświadczenia w stromym terenie górskim. Mokra trawa i śliskie skały sprawiają, że wędrówka staje się nieodpowiednia.

Patchellhytta służy jako alternatywny punkt startowy i nocleg. Sprawdź pogodę, warunki śniegowe, dojazd do Øye i aktualny opis szlaku. Nie należy zabierać dzieci na odsłonięte części, jeśli nie są przyzwyczajone do tego typu terenu.

7. Mardalsfossen – spokojniejsza alternatywa dla fiordów i dolin

W Eikesdalen znajduje się wyraźnie oznakowany szlak do Mardalsfossen. Z parkingu w Mardalen jest to około 2 kilometry w jedną stronę i około 300–325 metrów przewyższenia . Wędrówka na szczyt zajmuje zazwyczaj 30–45 minut.

Nawierzchnia jest w dużej mierze żwirowa, a ścieżka dobrze utrzymana. Dzięki temu jest to bardziej dostępna alternatywa niż Romsdalseggen, Puttegga i Slogen. Jednocześnie ścieżka może być śliska w pobliżu wodospadu, a przepływ wody zmienia się w zależności od pory roku i pogody.

Wycieczka jest odpowiednia na pół dnia i można ją połączyć z noclegiem w dolinie Eikesdalen. Sprawdź aktualne warunki dojazdu, parkowania, przepływu wody i lokalne przepisy. Opis wycieczki Visit Norway zawiera podstawowe informacje praktyczne.

Sprzęt na szlaki wietrzne, zimne i mokre

W przypadku podróży z domku do domku plecak będzie lżejszy. Na kempingu potrzebny jest jednak wiatroodporny namiot, odpowiednia izolacja i zapas na zimne, mokre noce. Zobacz ofertę namiotów , plecaków , karimat , śpiworów i kołder HikingStore.

Karimata z niewystarczającą izolacją będzie powodować uczucie zimna na ziemi i słabą regenerację, nawet jeśli śpiwór jest ciepły. Wybierając śpiwór, nie kieruj się wyłącznie wskaźnikiem CUIN. CUIN określa sprężystość puchu na gram; gramatura wypełnienia, konstrukcja i temperatura określają rzeczywistą izolację termiczną. Przeczytaj więcej w artykule „Puch ptasi w śpiworach – kompletny przewodnik” .

Zabierz odzież przeciwdeszczową i wzmacniającą, czapkę, rękawiczki, czołówkę, apteczkę pierwszej pomocy, jedzenie, zapas wody i mapy offline. Komary są problemem w dolinach i w pobliżu zbiorników wodnych. Żmije i kleszcze można spotkać na niżej położonych, bardziej bujnych terenach. Ta lista rzeczy do spakowania na letnią wędrówkę w góry pomoże Ci ułożyć plecak warstwa po warstwie.

Allemansrätten w Møre og Romsdal

W Norwegii rozróżnia się outback i innmark . Na outbacku zazwyczaj dozwolone jest biwakowanie, w odległości co najmniej 150 metrów od zamieszkałych domów i chat, przez maksymalnie dwa dni w tym samym miejscu. Dłuższe pobyty zazwyczaj wymagają zgody właściciela terenu, z wyjątkiem odległych obszarów górskich. Rozbijanie namiotów w innmarku, w pobliżu budynków lub na wydzielonych obszarach namiotowych, może wymagać zezwolenia lub podlegać odrębnym zasadom.

Zakaz rozpalania ognisk w lasach i na terenach otwartych lub w ich pobliżu obowiązuje od 15 kwietnia do 15 września. Lokalne zakazy mogą być bardziej rygorystyczne. Sprawdź sytuację pożarową tego samego dnia; zamknięte palenisko jest często bezpieczniejszą alternatywą niż ogień otwarty. Krajowe przepisy dotyczące prowadzenia psów na smyczy obowiązują od 1 kwietnia do 20 sierpnia, a lokalne przepisy mogą zostać przedłużone. Ruch pojazdów na terenach otwartych nie jest objęty prawem dostępu publicznego.

Prawo dostępu publicznego pociąga za sobą również obowiązki: nie pozostawiaj śladów, nie płosz zwierząt i ludzi, nie przechodź przez tereny śródlądowe ani przez podwórza gospodarstw rolnych oraz kontroluj psa. Møre og Romsdal charakteryzuje się bardzo stromym terenem, prywatnymi gospodarstwami rolnymi i pastwiskami górskimi. Kilka obszarów znajduje się w Parku Narodowym Dovrefjell–Sunndalsfjella lub innych obszarach chronionych. Przepisy mogą być bardziej rygorystyczne, a dostęp może być utrudniony ze względu na cielenie się i polowania na dzikie renifery.

Przepisy różnią się od tych obowiązujących w Danii, gdzie dostęp i kempingowanie są często bardziej ograniczone do określonych obszarów, a także od przepisów dotyczących publicznego prawa do drogi w Szwecji i Finlandii, które mają inne granice i lokalne zastosowanie. Przed podróżą zapoznaj się z informacjami Dyrekcji Ochrony Środowiska na temat publicznego prawa do drogi .

Najlepszy sprzęt nie jest teoretycznie najlżejszy. To ten, który sprawdza się, gdy wiatr się wzmaga, skały stają się śliskie, a widoczność spada.

Następnym hrabstwem w serii dotyczącej Norwegii jest Trøndelag.