Wędrówki piesze w Trøndelag – 7 długodystansowych szlaków i wycieczek górskich z Sylmassivet do Trollheimen

Trøndelag znajduje się w środkowej Norwegii, pomiędzy Møre i Romsdal na południowym zachodzie, Innlandet na południu, Nordland na północy i Szwecją na wschodzie. Hrabstwo obejmuje Trondheim, Trondheimsfjorden, Namdalen, Innherred, Stjørdalen, Orkdalen, Oppdal, Røros, Meråker i Snåsa.

Krajobraz rozciąga się od wybrzeża i pól uprawnych po lasy, bagna i wysokie pasma górskie. Nord- i Sør-Trøndelag połączyły się w 2018 roku i połączenie to będzie obowiązywać do 2024 roku. Kilka obszarów górskich jest współdzielonych z sąsiednimi powiatami. W Trollheimen, Dovrefjell i Sylmassivet należy zatem przestrzegać granic, lokalnych przepisów i zasad transportu.

Trondheim to naturalny węzeł komunikacyjny z pociągami, połączeniami lotniczymi i transportem publicznym do kilku punktów początkowych. Rozkłady jazdy ulegają zmianom, dlatego sprawdź rozkład jazdy w dniu rezerwacji wycieczki.

1. SignaTUR Aż do granicy – osiem dni wzdłuż granicy szwedzkiej

SignaTUR Helt på grensen to wymagająca, długodystansowa wędrówka o długości około 135 kilometrów z Ogndal w Steinkjer do Teveldal w Meråker. Prowadzi przez tereny leśne i górskie, częściowo przez Park Narodowy Blåfjella – Skjækerfjella, i podąża szlakami oznaczonymi literą T.

Osiem etapów przedstawia się następująco:

1. Lustadvatnet–Setertjønnhytta, 10 km
2. Setertjønnhytta–Skjækerdalshytta, 15 km
3. Skjækerdalshytta – Veresstua, 20 km
4. Veresstua – Bellingstua, 17 km
5. Bellingstua–Sulsjøhytta, 21 km
6. Sulsjøhytta–Ferslia, 10 km
7. Ferslia–Angeltjønnhytta, 17 km
8. Angeltjønnhytta–Teveldal, 25 km

Noclegi znajdują się w Setertjønnhytta, Skjækerdalshytta, Veresstua, Bellingstua, Sulsjøhytta, Ferslia i Angeltjønnhytta. Etapy obejmują torfowiska, leśne ścieżki, kładki, mosty, brody i otwarte góry. Trzeci etap może być dotknięty topnieniem śniegu w Tverråa, a czwarty obejmuje obszary bagienne.

To wyprawa dla doświadczonych turystów górskich. Ostatni dzień jest długi i nie należy go lekceważyć. Przewyższenie rozłożone jest na kilka dni, ale zmęczenie narasta, gdy plecak jest nadal ciężki.

Zarezerwuj lub sprawdź lokalizację każdego domku, najważniejsze zasady i prowiant przed wyjazdem. Informacje DNT wskazują, że trasa jest oznakowana latem. Wariant zimowy wymaga znacznie większej orientacji i nie jest tą samą trasą na nartach.

2. SignaTUR Trollheimen – dłuższa wycieczka

SignaTUR Trollheimen to 126-kilometrowa trasa w obie strony, która zazwyczaj zajmuje od sześciu do siedmiu dni. Prowadzi ona przez Gjevilvassdalen, Jøldalen, Storlidalen, Folldalen i Innerdalen. Teren charakteryzuje się bujnymi dolinami, pastwiskami, skalistymi przełęczami i wysokimi górami.

Dzienne etapy często wynoszą od 13 do 29 kilometrów, w zależności od wybranej trasy. Należy spodziewać się znacznych różnic wysokości i dni wędrówki trwających od sześciu do dziewięciu godzin. Teren to głównie oznakowane szlaki górskie, ale zdarzają się też odcinki podmokłe, skaliste i bardziej strome przejścia przez doliny.

Trollheimen leży na granicy hrabstwa z Møre og Romsdal. Trójkąt w Trollheimen , o długości około 59 kilometrów, między Gjevilvasshytta, Jøldalshytta i Trollheimshytta, został już opisany w artykule o Møre og Romsdal. W tym przypadku, dłuższa trasa w obie strony jest główną opcją. Można również zaplanować trasę Firkanten, o długości około 68 kilometrów, jeśli preferujesz krótszą, ciągłą trasę.

Domki DNT ułatwiają przemieszczanie się z domku do domku, ale nie rezerwuj z założeniem, że wszystkie miejsca są zawsze otwarte lub obsadzone. Sprawdź aktualny status, prowiant, zasady dotyczące psów i transport do Gjevilvasshytta. Mimo to, zabierz ze sobą mapę, kompas, mapę offline, odzież przeciwdeszczową i wystarczającą ilość energii na dodatkową godzinę.

3. Storsylen – wymagająca wędrówka na szczyt masywu Syl

Storsylen oficjalnie wznosi się na wysokość 1762 metrów nad poziomem morza. Szczyt znajduje się około 70–80 metrów od granicy ze Szwecją i jest najwyższym szczytem masywu Sylan oraz najwyższym w Trøndelag poza Oppdal. Niektóre źródła podają 1763,6 metra, ale oficjalna wysokość to 1762 metry.

Typowa wycieczka na szczyt zaczyna się w Nedalshytta.

Z Nedalshytty wędrówka obejmuje około 1000 metrów przewyższenia na szczyt, w zależności od wybranej trasy. Teren jest zróżnicowany – od szlaków, przez skały i głazy, po obszary eksponowane. To wymagająca, całodniowa wędrówka dla doświadczonych wędrowców górskich, którzy pewnie stąpają po głazach.

Pola śnieżne, mgła i silne wiatry mogą sprawić, że podróż będzie nieodpowiednia nawet latem. Zaplanuj podróż, wyrusz wcześnie i zawróć, zanim się zmęczysz. Sprawdź informacje DNT o Sylan , pogodzie, warunkach śniegowych i ewentualnych ograniczeniach.

4. Storskrymten – najwyższy punkt Trøndelag to szczyt graniczny

Storskrymten oficjalnie znajduje się na wysokości 1985 metrów nad poziomem morza i znajduje się na granicy Oppdal w Trøndelag, Sunndal w Møre og Romsdal i Lesja w Innlandet. Najwyższy punkt Trøndelag znajduje się zatem na pograniczu trzech hrabstw.

To nie jest łatwy punkt widokowy. Szlak pieszy na szczyt jest długi, różnica wysokości duża, a teren może obejmować skały, głazy, pola śnieżne i trudne do orientacji odcinki wysokogórskie. W zależności od punktu startowego, możesz spodziewać się ponad 1000 metrów przewyższenia i bardzo długiego dnia.

Wycieczka jest odpowiednia dla doświadczonych wędrowców górskich, którzy mają doświadczenie w posługiwaniu się mapą, kompasem i w terenie wysokogórskim. Śnieg i słaba widoczność mogą sprawić, że wejście na szczyt będzie nieodpowiednie. Skorzystaj z aktualnych informacji DNT/UT dotyczących Dovrefjell , sprawdź dostępność transportu transgranicznego i zostaw plan podróży. Zawróć punktualnie. Szczyt graniczny to nadal wyprawa wysokogórska.

5. Bymarka – spacer blisko miasta ze Skistua

Bymarka to duży miejski teren rekreacyjny na świeżym powietrzu w Trondheim. Nie jest to dzicz, ale sieć szlaków, torfowisk, lasów i otwartych przestrzeni zapewnia dobry trening przed dłuższymi wędrówkami po górach.

Trasa o długości około 10,9 km to Skistua–Storheia–Kudalen . Storheia wznosi się na wysokość 565 m n.p.m. i jest najwyższym punktem w Bymarke. Trasa biegnie oznakowanymi szlakami i trasami narciarskimi, ale Kudalen bywa nierówny i podmokły. Bagna, błoto i śliskie korzenie są powszechne wiosną, jesienią i podczas deszczowych lat.

Trasa jest odpowiednia dla początkujących o przeciętnej kondycji fizycznej w suchych warunkach, ale wymaga większej uwagi, gdy szlak jest błotnisty lub oblodzony. Zabierz ze sobą wodę, odzież ochronną i mapę offline, mimo że trasa znajduje się blisko miasta. Urząd Miasta Trondheim udostępnia aktualne informacje o szlakach i dostępie.

Do Skistua można dojechać komunikacją publiczną z Trondheim. Sprawdź aktualny ruch, stan szlaków i ewentualne prace budowlane w okolicy.

6. Skarvan i Roltdalen – starodrzew, torfowisko i Fongen

Park Narodowy Skarvan og Roltdalen położony jest w Selbu, Tydal, Stjørdal i Meråker. Znajdują się tu starodrzewy, Roltdalen, duże obszary torfowisk i szczyty górskie, takie jak Fongen na wysokości 1441 metrów.

W okolicy znajdują się oznakowane szlaki i schroniska DNT, w tym Prestøyhytta i Schulzhytta. Praktycznym rozwiązaniem jest wykorzystanie schronisk jako punktów docelowych i zbudowanie trasy z dróg dojazdowych w Selbu, Tydal lub Meråker. Istnieją również połączenia do Ramsjøhytta i Sylan. Wysokość jest zmienna, ale wyprawa do Fongen wymaga pokonania kilkuset metrów podejścia z doliny lub z poziomu schroniska.

Na niektórych odcinkach dominują torfowiska i mokradła. Inne prowadzą przez skały, korzenie i otwarte góry. Niewiele oznakowanych szlaków nie oznacza, że nawigacja jest nieważna. Zabierz ze sobą papierową mapę, kompas i GPS offline.

Park narodowy ma własne przepisy. Przed wyruszeniem sprawdź, czy masz możliwość jazdy na rowerze, posiadania psów, biwakowania i wszelkich tymczasowych miejsc, które mogą budzić obawy. Norwegia, przez ten obszar, ma około 120 kilometrów długości od fiordu Trondheim do Sylmassivetu i zazwyczaj zajmuje to około siedmiu dni.

7. Gudbrandsdalsleden w kierunku Trondheim – czyli Forollhogna

Gudbrandsdalsleden to oznakowany szlak pielgrzymkowy o długości około 643 kilometrów, biegnący z Oslo do Trondheim. Przebiega przez krajobrazy kulturowe, gospodarstwa rolne, lasy i miejsca historyczne – a nie przez bezkresną dzicz.

Trasa Dovre–Kongsvoll ma około 56 kilometrów. Dovrefjell nie należy przekraczać przed połową czerwca ze względu na śnieg, topniejące wody i cielenie się dzikich reniferów. Sprawdź trasę w Pilegrimssenter Dovrefjell, ponieważ mosty, zakwaterowanie i dostępność różnią się.

Inną opcją jest Park Narodowy Forollhogna, który leży na terenie Trøndelag i Innlandet. Obszar ten jest jednym z najważniejszych obszarów występowania dzikich reniferów w Norwegii. Wybieraj szlaki z poszanowaniem cieląt i polowań, zachowuj dystans od reniferów i przestrzegaj wszelkich stref ostrożności i ograniczeń dostępu.

Prawo publiczne w Trøndelag

Prawo dostępu publicznego dotyczy terenów zewnętrznych , tj. terenów naturalnych, po których można swobodnie się poruszać. Tereny wewnętrzne obejmują między innymi podwórza, grunty orne, pastwiska w pobliżu domów oraz obszary bezpośrednio przylegające do domów. Nie należy przekraczać granicy lądu bez zezwolenia.

Na otwartej przestrzeni zazwyczaj dozwolone jest biwakowanie przez maksymalnie dwa dni w tym samym miejscu, w odległości co najmniej 150 metrów od zamieszkałych domów i domków. Biwakowanie na terenach wiejskich, w pobliżu budynków lub w specjalnych miejscach na namioty wymaga zezwolenia lub podlega lokalnym przepisom.

Ogólny zakaz rozpalania ognisk w lasach i na terenach otwartych lub w ich pobliżu obowiązuje od 15 kwietnia do 15 września. Lokalne zakazy rozpalania ognisk mogą być bardziej rygorystyczne. Sprawdź ryzyko pożaru tego samego dnia. Zamknięta kuchnia awaryjna jest często bezpieczniejszą alternatywą, ale nawet z niej należy korzystać odpowiedzialnie.

Psy są zobowiązane do trzymania na smyczy na terenie całego kraju od 1 kwietnia do 20 sierpnia, z możliwym przedłużeniem lokalnym. Na obszarach występowania dzikich reniferów i w pobliżu pastwisk psy mogą wymagać trzymania na smyczy nawet poza tym okresem. Ruch pojazdów na terenach otwartych nie jest wliczany do pierwszeństwa przejazdu.

Obowiązek publiczny oznacza, że należy pozostawiać jak najmniej śladów, zabierać śmieci ze sobą, zamykać bramy i okazywać szacunek zwierzętom, właścicielom gruntów i innym wędrowcom. Trøndelag ma rozległe tereny rolnicze, górskie pastwiska i prywatne tereny wiejskie. Tereny górskie są zazwyczaj własnością państwa lub chronione, ale również tam obowiązują specjalne zasady. Sylan, Skarvan og Roltdalen, Forollhogna i Dovrefjell mogą mieć własne przepisy.

Przepisy różnią się od tych obowiązujących w Danii, gdzie dostęp i biwakowanie są często bardziej ograniczone do określonych obszarów i wyznaczonych miejsc. Szwecja i Finlandia również mają dostęp publiczny, ale szczegóły dotyczące biwakowania, ognisk, psów i obszarów chronionych różnią się. Nigdy nie czytaj norweskich przepisów tak, jakby automatycznie były szwedzkie lub fińskie.

Sprzęt na niepogodę, bagna i zimne noce

Na podróż z domku do domku możesz spakować się lżej. Jeśli wybierasz się na kemping, będziesz potrzebować wiatroodpornego namiotu, odpowiedniej izolacji i zapasu na zimne, mokre noce. Zobacz namioty , plecaki , karimaty i śpiwory w HikingStore.

Zbyt cienka mata szybko doprowadzi do wychłodzenia gruntu i utrudni regenerację. Śpiwór należy oceniać na podstawie rzeczywistej temperatury w nocy, a nie w ciągu dnia. Przeczytaj również listę rzeczy do spakowania na letnie wyprawy górskie oraz poradnik dotyczący puchu ptasiego , zwłaszcza jeśli porównasz wskaźnik CUIN, wagę wypełnienia i różnicę między puchem gęsim a kaczym.

Zabierz mapę, kompas, mapy offline, latarkę czołową, apteczkę pierwszej pomocy, środek odstraszający komary, środek na kleszcze, odzież przeciwdeszczową i lunch w pudełku. Zaplanuj wodę między etapami. Woda w górskich strumieniach wygląda na czystą, ale warto ją oczyścić w pobliżu domków, pastwisk i często uczęszczanych szlaków.

Najlepiej wybrać sprzęt, który sprawdzi się, gdy wiatr się wzmaga, szlak robi się mokry, a widoczność słabnie.

Następnym hrabstwem w serii o Norwegii jest Nordland.