Svenska
English
Dansk
Suomi
Deutsch
Français
Nederlands
Italiano
Español
Norsk
Część 2 z 8 w serii Szlaki Piesze Świata. Część 1 poświęcona była Alpom; tutaj przyjrzymy się bliżej Dolomitom i Południowemu Tyrolowi.
Dolomity są częścią włoskich Alp i wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Podłoże skalne składa się głównie z wapienia i dolomitu, a nie granitu, jak w Alpach Zachodnich. Widać to po ukształtowaniu terenu: wysokie, strome klify wznoszą się ponad płaskowyżami i żwirowymi zboczami. Wiele wielodniowych wycieczek prowadzi od schroniska do schroniska – włoskich schronisk górskich, gdzie można zjeść i przenocować między etapami.
Południowy Tyrol jest dwujęzyczny. Włoski i niemiecki są używane równolegle, więc nazwy miejscowości, menu i znaki mogą być w obu językach. Starsze teksty szwedzkie często opisują Dolomity, podczas gdy pasmo górskie nazywa się Dolomiti po włosku i Dolomiten po niemiecku. Seiser Alm po włosku nazywa się Alpe di Siusi .
Pora roku i pogoda: plan na popołudnie
Sezon turystyczny trwa zazwyczaj od połowy czerwca do końca września, kiedy wiele schronisk jest otwartych. Od połowy lipca do połowy września to często najbardziej sprzyjający okres. W czerwcu na wysokich szczytach może jeszcze zalegać śnieg. Przed wyprawą zawsze sprawdź lokalne warunki, otwarte schroniska i ewentualne zamknięcia szlaków.
Popołudniowe burze są nawracającym zagrożeniem. Na odsłoniętych płaskowyżach i w pobliżu szczytów niewiele jest osłoniętych miejsc, w których można szukać schronienia, gdy pogoda się zmienia. Wyrusz wcześnie i opuść wysoko położone, otwarte tereny, zanim nagromadzą się chmury. Sierpień to również szczyt sezonu na schroniska; popularne miejsca noclegowe mogą wymagać rezerwacji z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem.
Siedem miejsc na piesze wędrówki, od klasycznych szlaków długodystansowych po jednodniowe wycieczki
1. Alta Via 1 – klasyk od Lago di Braies do Belluno
Szlak Alta Via 1 rozpoczyna się nad jeziorem Braies ( Pragser Wildsee ) i biegnie na południe do Belluno. Różne trasy i źródła podają różne długości; spodziewaj się około 111–125 kilometrów i 9–12 dni . Pierwszy etap często prowadzi w kierunku schroniska Rifugio Biella lub Rifugio Sennes. Szlak przebiega przez okolice Cortiny d'Ampezzo, a noclegi odbywają się głównie w schroniskach.
Dla doświadczonego turysty szlak jest umiarkowanie wymagający, ale nie tylko czas marszu decyduje o jego planowaniu. Dostępność miejsc noclegowych często ogranicza podział etapów. Autobusy i kolejki linowe mogą skrócić trasę na kilka dni, ale sprawdź, czy wybrany środek transportu jest odpowiedni do Twojej trasy i pory roku.
2. Alta Via 2 – dłuższa i trudniejsza technicznie
Trasa Alta Via 2 biegnie z Bressanone ( Brixen ) na północy do Feltre na południu. Typowe zadanie planowania to około 174 kilometry i 13 etapów , z około dwoma tygodniami na przebycie. Podział etapów i zmierzona długość różnią się w zależności od przewodnika, dlatego sprawdź mapę, której używasz i zaplanuj podejście, ukształtowanie terenu i lokalizację schronisk – nie tylko kilometry.
To trudniejsza z dwóch głównych Alta Vias. Strome podejścia, duże różnice wysokości, luźne skały i eksponowane odcinki sprawiają, że jest bardziej wymagająca niż Alta Via 1. Schronisko Rifugio Puez, położone na wysokości 2475 m n.p.m., to centralne schronisko na szlaku. Na kilku odcinkach znajdują się zamocowane stalowe liny. Nie jest to pełna via ferrata, ale teren może być wymagający technicznie: zaleca się uprząż i kask. Wybierz inną trasę, jeśli dopiero zaczynasz przygodę z wędrówkami alpejskimi lub nie masz doświadczenia w eksponowanym terenie.
3. Tre Cime di Lavaredo – popularna wycieczka
Trasa w obie strony, rozpoczynająca się i kończąca w schronisku Rifugio Auronzo, ma długość około 10 kilometrów ; różne trasy i pomiary wskazują na około 9,5–11,2 kilometra. Przewiduje się około 400 metrów przewyższenia i 3,5–5 godzin marszu . Wędrówka odbywa się po płaskowyżu z widokiem na trzy szczyty, a następnie mija schronisko Rifugio Lavaredo i schronisko Dreizinnenhütte/Rifugio Locatelli, po czym wraca się do Auronzo.
To jedna z najpopularniejszych tras pieszych w Dolomitach. Droga do schroniska Rifugio Auronzo jest płatna, a parking wymaga wcześniejszej rezerwacji, gdy droga jest otwarta. W sezonie dostępny jest autobus wahadłowy. Przed wyruszeniem sprawdź aktualne przepisy i transport – i wyrusz wcześnie, aby wybrać się na spokojniejszą wędrówkę.
4. Seiser Alm / Alpe di Siusi – piesze wędrówki po płaskowyżu
Seiser Alm to największa alpejska łąka i płaskowyż w Europie, o powierzchni 56 kilometrów kwadratowych . Znajduje się tu około 450 kilometrów oznakowanych szlaków , od łatwych spacerów po dłuższe wycieczki. Głównym wejściem jest Compatsch, do którego można dojechać kolejką linową z Seis am Schlern ( Siusi ) lub autobusem.
Otwarte łąki sprawiają, że ten obszar jest najbardziej dostępnym i przyjaznym rodzinom miejscem w artykule, ale płaskowyż jest również bardzo popularny. Duże jego obszary są chronione, a ruch samochodowy ograniczony. Przed podróżą sprawdź lokalne przepisy dotyczące dostępu i parkowania. Seiser Alm publikuje szlaki i mapy na swojej stronie internetowej i w aplikacji.
5. Wycieczka Sassolungo – wokół grupy Langkofel
Oficjalna długość pełnej pętli wokół Sassolungo ( Langkofel ) wynosi 17,4 kilometra . Krótsze warianty mają długość około 8,4–10,9 kilometra , w zależności od punktu początkowego i wybranej trasy. Popularne punkty początkowe to Passo Sella, Selva di Val Gardena i Monte Pana.
Teren jest naprzemiennie żwirowy, skalisty i bardziej stromy. Widok otwiera się na Grupę Sella i Val Gardena. Stopień trudności waha się od średniego do wymagającego. Friedrich-August-Weg, droga nr 557 między przełęczą Sella a halą Seiser Alm, to osobna trasa – nie cała pętla wokół Sassolungo.
6. Cinque Torri, Averau i Nuvolau – historia i widoki wysokogórskie
Wokół Pięciu Wież Cinque Torri, w pobliżu Cortiny i Passo Falzarego, znajduje się kilka atrakcyjnych jednodniowych szlaków turystycznych. Nie ma jednej oficjalnej trasy: popularne warianty to około 9,6 km z Col Gallina , 10,6 km z Passo Giau i 13,6 km z Passo Falzarego . W okolicy znajduje się skansen poświęcony I wojnie światowej oraz schroniska takie jak Scoiattoli, Averau i Nuvolau. Wyciągi krzesełkowe mogą skrócić niektóre odcinki wędrówki; sprawdź aktualne informacje.
Oddziel regularny szlak turystyczny wokół wież od pobliskich, zabezpieczonych szlaków. W Piccolo Lagazuoi znajduje się odrestaurowany tunel z czasów I wojny światowej o długości prawie kilometra. Jest ciemno i wilgotno, dlatego wymagane jest użycie latarki czołowej, kasku, rękawic i solidnych butów. Szlak Kaiserjäger to oddzielny, eksponowany i zabezpieczony szlak. Wymaga on również odpowiedniego sprzętu i doświadczenia w takim terenie. Przed wyborem któregokolwiek z nich zapoznaj się z najnowszymi informacjami z Lagazuoi .
7. Puez-Odle – jałowy, wysokogórski płaskowyż i ściany klifowe
Park Przyrody Puez-Odle ( Puez-Geisler ) to jedno z najbardziej charakterystycznych wysokogórskich środowisk Dolomitów: rozległe, jałowe płaskowyże, urwiska i skaliste podłoże. Schronisko Rifugio Puez, położone na wysokości 2475 m n.p.m., stanowi ważną bazę wypadową i również znajduje się przy Alta Via 2.
Z Vallunga można dojść szlakiem nr 14 i wspiąć się w kierunku schroniska. Z Col Raiser wariant prowadzi przez Rifugio Firenze i Forcella de Sìeles szlakiem nr 2; z Dantercepies szlakiem nr 2 przez Passo Crespëina. Niektóre trasy obejmują odcinki eksponowane i stałe liny. Szlak UNESCO u podnóża Odle oferuje inny sposób zwiedzania okolicy, ale park przyrody ma własny regulamin. Przed wyruszeniem sprawdź status szlaku i regulamin.
Schroniska i zakwaterowanie: zarezerwuj i spakuj się na życie w kabinie
Noclegi w schroniskach różnią się od dużych, w pełni wyposażonych domków po małe, skromne pokoje. Wiele z nich oferuje wyżywienie w formie dwóch posiłków. Powszechne są pokoje wieloosobowe i wieloosobowe, więc można spodziewać się mniejszej prywatności niż w hotelu. Podczas rezerwacji należy sprawdzić, jakie obowiązują zasady dotyczące prześcieradeł i śpiworów: zasady są różne, a w wielu schroniskach śpiwory są zabronione ze względów higienicznych.
Niektóre schroniska można zarezerwować za pośrednictwem wspólnego portalu rezerwacyjnego CAI; inne zajmują się rezerwacją samodzielnie. Portal jest punktem wyjścia, a nie gwarancją dostępności wszystkich schronisk. Godziny otwarcia, posiłki, zasady spania i warunki anulowania rezerwacji należy potwierdzić bezpośrednio w danym schronisku. Sierpień jest szczególnie zarezerwowany.
Zasady i bezpieczeństwo: wybierz odpowiednią wycieczkę na dany dzień
Zazwyczaj nie potrzebujesz specjalnego zezwolenia na wędrówki po tutejszych szlakach. Jednak na obszarach chronionych, takich jak Park Przyrody Puez-Odle i Park Narodowy Dolomiti d'Ampezzo, obowiązują specjalne zasady. Biwakowanie jest praktycznie zabronione i nie mieści się w standardowym planie schroniska. Biwakowanie jest regulowane i może być zabronione poza wyznaczonymi obszarami. Nie rozbijaj obozu bez wcześniejszego sprawdzenia lokalnych przepisów.
Ogniska na łonie natury są zabronione. Kuchnie i piece mogą być używane tylko w wyznaczonych i dozwolonych miejscach. Psy są dozwolone na wielu szlakach i w niektórych schroniskach, ale zasady są różne. Psy mogą być wymagane na smyczy, psy nie są dozwolone na niektórych obszarach chronionych, a w niektórych schroniskach obowiązuje zakaz ich wprowadzania do dormitoriów. Zawsze sprawdzaj trasę, chatę i ewentualny transport z wyprzedzeniem.
Stałe liny mogą również występować tam, gdzie trasa nie jest via ferratą. Jeśli dany odcinek wymaga sprzętu ferratowego, należy mieć kask, uprząż i zestaw do via ferraty oraz umieć się nim posługiwać. Luźne kamienie pod ścianami klifów stwarzają realne ryzyko obrywania się kamieni; należy nosić kask, jeśli jest to konieczne. Zjazdy po żwirze wymagają czasu, a kije golfowe są pomocne, ale nie zastąpią solidnych butów ani pewnego stąpania po ziemi.
Mgła może utrudniać orientację, a zaśnieżone pola mogą sprawić, że szlak będzie śliski i trudny do oceny. W przypadku burzy należy opuścić odsłonięte płaskowyże i wzniesienia. Zawróć w odpowiednim momencie, jeśli pogoda, nawierzchnia lub wytrzymałość się pogorszą. Miej przy sobie mapę i mapy offline oraz wybierz ubezpieczenie obejmujące ratownictwo górskie i transport helikopterem. Numer alarmowy we Włoszech to 112 .
Wyposażenie: lekkie pakowanie, bez poświęcania bezpieczeństwa
Wybierz buty trekkingowe lub trekkingowe z dobrą przyczepnością na wapieniu i luźnym żwirze. Zabierz kije, odzież przeciwdeszczową i kilka warstw ubrań. Na wysokości niezbędny jest krem z filtrem, okulary przeciwsłoneczne i odzież chroniąca przed silnym promieniowaniem UV. W przypadku braku dostępu do wody może się przydać filtr do wody. Do tunelu w Lagazuoi wymagana jest czołówka i kask; na zabezpieczone trasy wymagany jest odpowiedni sprzęt na via ferratę. Lista rzeczy do spakowania na letnie wędrówki pomoże Ci w wyborze podstawowych rzeczy.
Śpiąc w schronisku, możesz spakować mniej niż na wyprawę pod namiotem. Lekkie prześcieradło do śpiwora jest często praktyczne i spełnia wymogi higieniczne wielu domków. Śpiwór lub kołdra nadal mogą się przydać, jeśli potrzebujesz dodatkowego ciepła: noce na wysokości mogą być zimne, nawet gdy w schronisku panuje umiarkowana temperatura, a nie gorąca. Przeczytaj nasz poradnik dotyczący puchu ptasiego w śpiworach, aby porównać puch i systemy spania.
Jeśli Twój plan wymaga rozbicia namiotu poza systemem schronisk, kemping musi być dozwolony na miejscu. Oferta namiotów , plecaków , karimat i śpiworów HikingStore pomoże Ci dokonać wyboru zgodnie z wymaganiami wyprawy – a nie według najniższej wagi za wszelką cenę.
Następny przystanek: Pireneje
Dolomity nagradzają staranne planowanie: zarezerwuj noclegi, sprawdź pogodę i wybierz trasę opartą na swoich doświadczeniach. W kolejnej części serii udajemy się na zachód, w Pireneje, i porównujemy GR 10 i GR 11, dwie długodystansowe trasy rozpoczynające się w Hendaye po obu stronach pasma górskiego.